يكصد و هشتاد پرسش و پاسخ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٣ - ١٧٥- آيا داستان اصحاب كهف با علم روز سازگار است؟

در مقاله‌اى كه در مجله مزبور در اين زمينه تنظيم شده بود تصريح شده كه اخيراً يك رشته خاص علمى، در ميان رشته‌هاى علوم نيز به همين عنوان بوجود آمده است. در مقاله مزبور چنين مى‌خوانيم:

«زندگى جاويدان در طول تاريخ همواره از رؤياهاى طلائى و ديرينه انسان بوده، امّا اكنون اين رؤيا به حقيقت پيوسته است، و اين امر مديون پيشرفتهاى شگفت‌انگيز علم نوينى است كه‌ «كريونيك» نام دارد (علمى كه انسان را به عوالم يخبندان مى‌برد و از او همچون بدن منجمدشده‌اى نگهدارى مى‌كند، به اميد روزى كه دانشمندان او را به زندگى دوباره بازگردانند).

آيا اين منطق باوركردنى است؟ بسيارى از دانشمندان برجسته و ممتاز، از جهات ديگر به اين مسأله مى‌انديشند و نشرياتى چون «لايف» و «اسكواير» و همچنين روزنامه‌هاى سراسر جهان شديداً به بحث درباره اين مهم پرداخته‌اند، و از همه مهمتر اينكه برنامه‌اى هم اكنون (در اين زمينه) در دست اجرا است‌ [١].

چندى قبل نيز در جرائد اعلام شده بود كه در ميان يخهاى قطبى كه به گواهى قشرهاى آن، مربوط به‌ چند هزار سال‌ قبل بوده، ماهى منجمدى پيدا شد كه پس از قرار دادن آن در آب ملايم زندگى را از سر گرفت!! و در مقابل ديدگان حيرت زده ناظران شروع به حركت كرد!.

روشن است كه حتى در حال انجماد دستگاههاى حياتى همانند حال مرگ بطور كامل متوقف نمى‌گردند، زيرا در آن صورت بازگشت به حيات ممكن نبوده بلكه فوق العاده كند مى‌شود.

از مجموع اين گفتگوها نتيجه مى‌گيريم كه متوقف ساختن يا كند كردن فوق العاده حيات، امكان‌پذير است، و مطالعات مختلف علمى، امكان آن را از جهات گوناگون تأييد كرده است.

و در اين حال مصرف غذاى بدن تقريباً به صفر مى‌رسد، و ذخيره ناچيز موجود در بدن مى‌تواند براى زندگى بطى‌ء آن در سالهاى دراز كافى باشد.

[١]- مجله دانشمند بهمن ماه ٤٧ صفحه ٤.