يكصد و هشتاد پرسش و پاسخ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٧ - ٩٥- آيا دنيا و آخرت با هم تضاد دارند؟

وسيله‌اى باشد براى استفاده همگان، براى پر كردن خلأهاى موجود اقتصادى، براى مرهم نهادن بر زخمهاى جانكاه محرومان، و براى رسيدن به نيازها و مشكلات مستضعفان.

علاقه به چنين ثروتى با چنين هدفهاى مقدسى علاقه به دنيا نيست، علاقه به آخرت است، چنانكه در حديثى مى‌خوانيم يكى از ياران امام صادق عليه السلام خدمتش آمد و شكايت كرد كه ما دنبال دنيا هستيم و به آن علاقه‌منديم (از اين مى‌ترسيم كه دنياپرست باشيم).

امام (كه پاكى و تقواى آن مرد را مى‌دانست) فرمود: با اين ثروت دنيا چه مى‌خواهى انجام دهى؟ در پاسخ عرض كرد: هزينه خود و خانواده‌ام را تهيه كنم، و به خويشاوندانم كمك نمايم، در راه خدا انفاق كنم، و حج و عمره بجا آورم امام فرمود: ليس هذا طلب الدنيا هذا طلب الآخرة: «اين، دنيا طلبى نيست اين طلب آخرت است» [١]

و از اينجا فاسد بودن عقيده دو گروه: گروهى از مسلمان‌نماهاى بى‌خبر از تعليمات اسلام كه اسلام را حامى مستكبران معرفى مى‌كنند و گروهى از دشمنان مغرض كه مى‌خواهند چهره اسلام را دگرگون نشان داده و آن را ضد ثروت و طرفدار فقر نشان دهند، روشن مى‌شود.

اصولا يك ملت فقير، نمى‌تواند آزاد و سربلند زندگى كند.

فقر وسيله وابستگى است.

فقر مايه روسياهى در دنيا و آخرت است.

و فقر انسان را به گناه و آلودگى دعوت مى‌كند.

همانگونه كه در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: غنى يحجزك عن الظلم خير من فقر يحملك على الاثم: «بى‌نيازى كه تو را از تجاوز به حق ديگران بازدارد از فقرى كه تو را وادار به گناه كند بهتر است» [٢].

[١]- «وسائل الشيعة» ج ١٢ ص ١٩ (حديث ٣ از باب ٧ از ابواب مقدمات التجارة).

[٢]- «وسائل الشيعة» ج ١٢ صفحه ١٧ (حديث ٧ از باب ٦ از ابواب مقدمات التجارة).