يكصد و هشتاد پرسش و پاسخ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٢ - ١٣٠- غنا چيست و فلسفه تحريم آن كدام است؟
در يك بررسى كوتاه به مفاسد زير برخورد مىكنيم:
الف: تشويق به فساد اخلاق- تجربه نشان داده است- و تجربه بهترين شاهد و گواه است- كه بسيارى افراد تحت تأثير آهنگهاى غناء، راه تقوى و پرهيزكارى را رها كرده، و به شهوات و فساد روى مىآورند.
مجلس غنا معمولًا مركز انواع مفاسد است و آنچه به اين مفاسد دامن مىزند همان غناء است.
در بعضى از گزارشهائى كه در جرائد خارجى آمده مىخوانيم كه در مجلسى كه گروهى از دختران و پسران بودند، و آهنگ خاصى از غناء در آنجا اجرا شد آنچنان هيجانى به دختران و پسران دست داد كه به يكديگر حملهور شدند و فجايع زيادى بار آوردند كه قلم از ذكر آن شرم دارد.
در تفسير «روح المعانى»، سخنى از يكى از سران «بنى اميه» نقل مىكند كه به آنها مىگفت: از غنا بپرهيزيد كه حيا را كم مىكند، شهوت را مىافزايد شخصيت را درهم مىشكند، جانشين شراب مىشود، و همان كارى را مىكند كه مستى انجام مىدهد [١].
و اين نشان مىدهد كه حتى آنها نيز به مفاسد آن پى برده بودند.
و اگر مىبينيم در روايات اسلامى كراراً آمده است كه غنا روح نفاق را در قلب پرورش مىدهد اشاره به همين حقيقت است، روح نفاق همان روح آلودگى به فساد و كنارهگيرى از تقوا و پرهيزكارى است.
و نيز اگر در روايات آمده است كه فرشتگان در خانهاى كه غنا در آن است وارد نمىشوند به خاطر همين آلودگى به فساد است، چرا كه فرشتگان پاكند و طالب پاكيند، و از اين محيطهاى آلوده بيزارند.
ب- غافل شدن از ياد خدا- تعبير به «لهو» كه در تفسير «غنا» در بعضى از روايات اسلامى آمده است، اشاره به همين حقيقت است كه غناء انسان را آنچنان مست شهوات مىكند كه از ياد خدا غافل مىسازد.
[١]- تفسير روح المعانى جلد ٢١ صفحه ٦٠.