هدية الخير - بهاء الدوله سيد حسن نوربخش - الصفحة ٤٥٥

منّت ننهاد كه به خُلق نيكو چنان [١] فرمود: «و إنّك لعلى خُلُقٍ عظيمٍ » . [٢]

رباعى

{ اى دوست ، گرت رضاى دلبر بايدآن بايد كرد و گفت كو فرمايد } { گر گويد خون گرى ، مگو از چه سببور گويد جان بده ، مگو كى بايد }

الحديث السّابع

.قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله [٣] : قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله [٤] : «اتّق اللّه حيث ما كنت ، وأتبِعِ السّيئة الحسنة تمحها ، و خالق النّاس بخلقٍ حسنٍ» . [٥]

مطلع انوار نبوّت ، منبع آثار فتوّت ، زاير كعبه مراد ، ساير سبيل رشاد ـ عليه الصّلاة والسّلام ـ مى فرمايد كه: «بپرهيز از مخالفت رضاى خداى ـ تبارك و تعالى ـ در جميع احوالى كه تو را باشد» ؛ يعنى در سرّا و ضرّا ، در نهان و آشكارا ، و از پى هر معصيتى كه از تو صادر گردد ، عبادتى و طاعتى فى الفور به جاى آور تا محو گردانَد آن را و با مردم به نيكوخويى گذران . اى سعادتمند! حضرت رسالت ـ عليه الصّلاة والسّلام ـ [٦] امر مى فرمايد اهل عبادت را به سه عادت كه اصل سعادت است: اوّل تقوا ، يعنى پرهيزكارى و تقواى مأخوذ از وقايت است كه آن مبالغه صيانت است و در عرف اهل شرع ، تقوا حفظ نفْس است كه از هرچيزى كه مضرّ است در آخرت و اين را سه مرتبه است ، يكى صيانت خود [٧] است از خلود در عذاب ، به پرهيز از شرك جلى و اين حال عامّه