بسم الله الرّحمن الرّحيم [١] حمد مبرّا از شايبه رعونت و ريا ، و ثناى محلّى به زيور صدق و صفا ، حضرت قادرى حكيمى را كه به جهت اظهار اسرار قدرت بى غايت و احضار آثار حكمت بى نهايت ، لطايف اثمار ارواح را در كثايف اشجار اشباح ، سارى ساخت كه «ثم سوّاه و نفخ فيه من روحه » [٢] و تسبيح و تنزيه ذات مقدّسش [٣] را بر لسان هر مخلوقى جارى ساخت كه «و إن من شيءٍ إلاّ يسبّح بحمده » [٤] و به مقتضاى جود ، اغصان نهال [٥] وجود را به ازهار افراد نوع انسان منوّر كرد كه «هو الّذي خلق من الماء بشرا » [٦] و در مشاعيل جان و قناديل جنان ايشان به محض عنايت «إنّي جاعل في الأرض خليفة » ، [٧] مصابيح [٨] علوم بر افروخت كه «وعلّم آدم الأسماء كلّها » [٩] و به تشريف و تكريم «ولقد كرّمنا بني آدم » [١٠] مخصوص فرمود وصيت فضيلت بنى آدم را به خافقين رسانيد كه «وفضّلناهم على كثير ممّن خلقنا تفضيلاً » [١١] و بر موجب «فأحببتُ أن اُعرف» ، [١٢] جمال كمال انسان را به زيب عرفان و زينت حسن ايمان و زيور اخلاق احسان ، مزيّن و مُحلّى گردانيد كه «الذي أعطى كل شيء خلقه ثم هدى » [١٣] و بر حسب «وأسبغ عليكم نعمه ظاهرة و باطنة » [١٤] هر كسى را به قدر قابليت ، از نوال خوانِ عطا و احسانش حظّى كرامت

[١] . ف: + و به نستعين .[٢] . سوره سجده ، آيه ٩ .[٣] . ف: مقدّس .[٤] . سوره اسراء ، آيه ٤٤ .[٥] . ف: زبان .[٦] . سوره فرقان ، آيه ٥٤ .[٧] . سوره بقره ، آيه ٣٠ .[٨] . ف: به مصابيح .[٩] . سوره بقره ، آيه ٣١ .[١٠] . سوره اسراء ، آيه ٧٠ .[١١] . سوره اسراء ، آيه ٧٠ .[١٢] . جامع الأسرار ، ص ١٠٢ ، ١٤٤ ، ١٥٩ ، ١٦٢ ، ١٦٤ و ٦٠١ .[١٣] . سوره طه ، آيه ٥٠ .[١٤] . سوره لقمان ، آيه ٢٠ .