قدير » ؛ [١] سميعى است كه اختلاف لغات و اصناف خطرات ، پيش از بروز اصوات و ظهور ضماير ، مسموع شنوايى [٢] اوست ؛ و بصيرى كه حركت مورچه در تحت الثرى ، منظور بينايى اوست كه «و هوالسّميع البصير » ؛ [٣] متكلّمى كه طوق امتثال اوامر و نواهى در گردن جميع مخلوقات ، [٤] نتيجه سرّ گويايى [٥] اوست كه «فإذا قضى أمرا فإنّما يقول له كن فيكون » ، [٦] بل ازلاً و ابدا ، ذات خداوند عز و جلموصوف است به صفات كبريا و كمال و معروف است به نعوت [٧] عظمت و جلال ، و منزّه است از هرچه لايق [٨] نيست بدان [٩] جناب واجب الإكرام و الإجلال . اصل دوم ، معرفت فرشته ها بدين نوع كه جميع فرشته ها مخلوق و بنده حقّ اند و لايزال در قيد عبوديّت و ربقه اطاعت اويند و از وَصمَت عصيان و زلّت طغيان ، معصوم اند و از ذكورت و انوثت ، مبرّايند و چون از عقول مجرّده اند ، در ذوات ايشان ، ظلمات قواى طبيعى نبوَد و از لوث لذّات نفسانى و شهوات جسمانى ، منزّه و مطهّرند و دوام شوق و ابتهاج به درجه قرب حضرت حقّ ، قوت ايشان است و بى امر و اراده حقّ [١٠] سبحانه ، [١١] هيچ نگويند و نكنند كه [١٢] : «لا يسبقونه بالقول و هم بأمره يعملون » . [١٣] اصل سيوم ، [١٤] معرفت كتاب هاى منزل به انبيا ـ عليهم الصلاة والسّلام ـ بدين نوع كه جميع كتاب ها كلام حقّ است و كلام او صفت اوست و صفات او همه قديم اند و كلام او به حرف و صوت نيست ، در [١٥] مصحف ها مكتوب ، و در دل ها محفوظ ، و به زبان ها مذكور است[و ]كتابت و قرائت و حفظ آن ، مخلوق است . محفوظ و

[١] . سوره مائده ، آيه ١٢٠ ، سوره انعام ، آيه ١٧ ، سوره هود ، آيه ٤ ، سوره تغابن ، آيه ١ ، سوره ملك ، آيه ١ .[٢] . ف: شنواى .[٣] . سوره شورى ، آيه ١١ .[٤] . ف: ـ مخلوقات .[٥] . ف: گوياى .[٦] . غافر ، آيه ٦٨ .[٧] . ف: + و .[٨] . ف: سزاوار .[٩] . ف: + و .[١٠] . ف: خداوند .[١١] . ف: ـ سبحانه .[١٢] . ف: ـ كه .[١٣] . سوره انبياء ، آيه ٢٧ .[١٤] . ف: سيم .[١٥] ف: ـ در.