هدية الخير - بهاء الدوله سيد حسن نوربخش - الصفحة ٤٠٠
و غير مكتوب بودن وى اشارت است به خفاى آن عالم در باقى عوالم از نظر محجوبان .
نظم
جمالك في كّل [١] الحقائق سائروليس له إلاّ جلالك ساتر اى ز پيدايى تواى بس ناپديدجمله عالم تو و كس ناپديد گر عيان جويى ، نهان آن گه بودور نهان جويى ، عيان آن گه بود پنجم هاء ، اشارت [٢] است به عالم ناسوت كه انسان كامل است ؛ چه هاء به عدد پنج است و ذات انسان كامل ، به حكم «إنّ اللّه تعالى خلق آدم على صورته» ، [٣] مجموعه عوالم خمس است و دايره هاء ، مشير است به دايره ظهورات و سير وجود در موجودات ، چنانچه بدان اشارتى شده و نيز دالّ است بر آن كه همچنان در مراتب تنزّلات وجودى كه قوس نزولى است ، مبدأ نقطه ، وحدت مطلقه است در مراتب ترقيّات كه قوس عروجى است . معاد و منتها هم بدان نقطه مبدأ است و نقطه بياض وسط هاء ، اشارت [٤] است به صفاى بواطن كُمّل و به محو كَثَرات در اشعه نور وحدت و ظهور سرّ آن در قلوب طاهره [٥] واصلان ، [٦] و نيز مشير است به نهايت ظهور عالم وحدت كه بياضِ مطلق است در عالم انسان كامل .
نظم
كسى از سرّ اين معنى به گفت و گو نشد آگهكه از پيمودن دريا ، تحيّر بيشتر باشد . اى سعادتمند! تجلّى ظهورى بر دو نوع واقع [٧] است: يكى عام كه آن را تجلّى
[١] . ف: ـ كل .[٢] . ف: اشاره .[٣] . الكافي ، ج ١ ، ص ١٣٤ ؛ صحيح البخاري ، ج ٧ ، ص ١٢٥ ؛ مسند أحمد ، ج ٢ ، ص ٢٤٤ ، ٢٥١ .[٤] . ف: اشاره .[٥] . ف: + و اصلاب مطهره .[٦] . ف: ـ و اصلان .[٧] . ف: ـ واقع .