ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٨٧

١٧٦١٦.عنه عليه السلام : الكَرَمُ مِلكُ اللِّسانِ و بَذلُ الإحسانِ . [١]

١٧٦١٧.عنه عليه السلام : إنّما الكَرَمُ التَّنَزُّهُ عنِ المَعاصي . [٢]

١٧٦١٨.عنه عليه السلام : الكَرَمُ حُسنُ السَّجيَّةِ و اجتِنابُ الدَّنيَّةِ . [٣]

١٧٦١٩.عنه عليه السلام : املِكْ علَيكَ هَواكَ و شُحَّ بنفسِكَ عمّا لا يَحِلُّ لَكَ ؛ فإنَّ الشُّحَّ بالنفسِ حَقيقَةُ الكَرَمِ . [٤]

١٧٦٢٠.عنه عليه السلام : الكَرَمُ نَتيجَةُ عُلُوِّ الهِمَّةِ . [٥]

١٧٦٢١.عنه عليه السلام : مَن كَرُمَت علَيهِ نفسُهُ هانَت علَيهِ شَهوَتُهُ . [٦]

١٧٦٢٢.عنه عليه السلام : مَن كَرُمَت نفسُهُ صَغُرَتِ الدُّنيا في عَينِهِ . [٧]

١٧٦٢٣.عنه عليه السلام : مِن الكَرَمِ لِينُ الشِّيَمِ . [٨]

١٧٦٢٤.عنه عليه السلام : مِن الكَرَمِ الوَفاءُ بالذِّمَمِ . [٩]

١٧٦٢٥.عنه عليه السلام : مِن كَرَمِ المَرءِ بُكاؤهُ على ما مَضى مِن زَمانِهِ ، و حَنينُهُ إلى أوطانِهِ ، و حِفظُهُ قَديمَ إخوانِهِ . [١٠]

١٧٦١٦.امام على عليه السلام : بزرگوارى، جلو گرفتن زبان است و بذل احسان.

١٧٦١٧.امام على عليه السلام : بزرگوارى، در حقيقت، دورى كردن از گناهان است.

١٧٦١٨.امام على عليه السلام : بزرگوارى، داشتن منش نيكو و دورى كردن از پستى است.

١٧٦١٩.امام على عليه السلام : هواى نفْست را مهار كن و با نفْس خود به آنچه بر تو روا نيست بخيل باش؛ زيرا بخل ورزيدن بر نفْس، حقيقت كَرم و بخشندگى است.

١٧٦٢٠.امام على عليه السلام : بزرگوارى، نتيجه بلند همّتى است.

١٧٦٢١.امام على عليه السلام : هركه براى خود كرامت قائل باشد، خواهشهاى نفسانى اش در نظر او خوار آيد.

١٧٦٢٢.امام على عليه السلام : هر كه براى خود كرامتى قائل باشد، دنيا در نظرش كوچك آيد.

١٧٦٢٣.امام على عليه السلام : نرمخويى، از بزرگوارى است.

١٧٦٢٤.امام على عليه السلام : وفادارى به پيمانها، از بزرگوارى است.

١٧٦٢٥.امام على عليه السلام : از بزرگوارى انسان است، گريستن او بر زمان از دست رفته اش و اشتياق او به زادگاهش و نگهدارى دوستان ديرينه اش.