ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٦٧
١٧٨٨٧.عنه عليه السلام : مَن عابَ عِيبَ ، و مَن شَتَمَ اُجيبَ ، و مَن غَرَسَ أشجارَ التُّقى اجتَنى ثِمارَ المُنى . [١]
١٧٨٨٨.عنه عليه السلام : كَما تَدينُ تُدانُ . [٢]
١٧٨٨٩.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن كَشَفَ عَن حِجابِ غَيرِهِ تَكَشَّفَت عَوراتُ بَيتِه ، و مَن سَلَّ سَيفَ البَغيِ قُتِلَ بِهِ ، و مَنِ احتَفَرَ لِأخيهِ بِئرا سَقَطَ فيها، و مَن داخَلَ السُّفَهاءَ حُقِّرَ ، و مَن خالَطَ العُلَماءَ وُقِّرَ ، و مَن دَخَلَ مَداخِلَ السَّوءِ اتُّهِمَ . [٣]
١٧٨٩٠.عنه عليه السلام : بَرُّوا آباءَكُم يَبَرَّكُم أبناؤكُم ، و عِفّوا عَن نِساءِ النّاسِ تَعِفَّ نِساؤكُم . [٤]
١٧٨٩١.بحار الأنوار : في الإنجيلِ : ألاّ تَدينوا و أنتُم خُطّاءٌ فيُدانَ مِنكُم بِالعَذابِ ، لا تَحكُموا بِالجَورِ فيُحكَمَ عَلَيكُم بِالعَذابِ ، بِالمِكيالِ الّذي تَكيلونَ يُكالُ لَكُم ، و بِالحُكمِ الّذي تَحكُمونَ يُحكَمُ عَلَيكُم . [٥]
١٧٨٨٧.امام على عليه السلام : هر كه عيبجويى كند، عيبجويى شود و هر كه ناسزا گويد، پاسخ [ناسزا] شنود و هر كه درختهاى تقوا بنشاند، ميوه هاى آرزوها بچيند.
١٧٨٨٨.امام على عليه السلام : از هر دست بدهى، با همان دست پس مى گيرى.
١٧٨٨٩.امام صادق عليه السلام : هر كه پرده ديگرى را كنار زند، عيبهاى خانه خودش نمايان شود و هر كه تيغ ستم بركشد، [خودش] با همان كشته شود و هر كه براى برادر خود چاهى بكَنَد، خود در آن افتد و هر كه با نابخردان درآميزد، بى مقدار شود و هر كه با دانايان بنشيند، با وقار و گرانمايه شود و هر كه به جاهاى بد وارد شود، مورد سوء ظنّ و تهمت قرار گيرد.
١٧٨٩٠.امام صادق عليه السلام : با پدرانتان خوشرفتارى كنيد تا فرزندانتان با شما خوشرفتارى كنند، و نسبت به زنان مردم عفّت ورزيد تا نسبت به زنان شما عفّت ورزند.
١٧٨٩١.بحار الأنوار : در انجيل آمده است: هان! در حالى كه خودتان خطا كاريد، كيفر ندهيد، كه با عذاب كيفر داده مى شويد. ظالمانه حكم نكنيد، كه به عذاب درباره شما حكم مى شود. با همان پيمانه اى كه كيل مى كنيد، براى شما كيل مى شود و به همان گونه كه حكم مى كنيد، درباره شما حكم مى شود.
[١] كشف الغمّة : ٣/١٣٦.[٢] غرر الحكم : ٧٢٠٨.[٣] كشف الغمّة : ٢/٣٩٦.[٤] تحف العقول : ٣٥٩.[٥] بحار الأنوار : ٧٧/٤٣/١٢.