ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٣٨

٣٤٣٦

الكُفرُ

الكتاب :

وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ» . [١]

وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً ... وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللّه ُ لَهُ نُورا فَما لَهُ مِنْ نُورٍ» . [٢]

إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللّه َ غَنِيٌ عَنْكُمْ وَ لاَ يَرْضَى لِعِبَادِهِ الكُفْرَ» . [٣]

وَ قالَ مُوسَى إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِي الأَرْضِ جَمِيْعا فَإِنَّ اللّه َ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ» . [٤]

وَ مَنْ يَكْفُرْ بِاللّه ِ وَ مَلاَئكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْيَوْمِ الآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِيدا» . [٥]

الحديث :

١٧٨٠٣.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ لِأصحابِهِ عندَ الحَربِ ـ: فَوالّذي فَلَقَ الحَبَّةَ و بَرَأ النَّسَمَةَ ، ما أسلَمُوا و لكنِ استَسلَمُوا ، و أسَرُّوا الكُفرَ، فلمّا وَجَدُوا أعوانا علَيهِ أظهَرُوهُ . [٦]

٣٤٣٦

كفر

قرآن:

«و كسانى كه كفر ورزيده اند، سرورانشان طاغوتند، كه آنان را از روشنايى به سوى تاريكيها درآورند».

«و كسانى كه كفر ورزيدند، كارهايشان چون سرابى در دشت است كه [آدم] تشنه آن را آب مى پندارد... و كسى كه خداوند برايش نورى قرار نداده باشد، او را هيچ نورى نخواهد بود».

«اگر كفر [كفران] بورزيد، همانا خداوند از شما بى نياز است و براى بندگان خود، كفر (كفران) را خوش نمى دارد».

«و موسى گفت: اگر شما و هر كه در روى زمين است همگى كافر شويد، بى گمان خدا بى نياز ستوده است».

«و هر كه به خدا و فرشتگان او و كتابها و فرستادگانش و روز واپسين كافر شود، هر آينه سخت گمراه شده است».

حديث:

١٧٨٠٣.امام على عليه السلام ـ در هنگام جنگ خطاب به ياران خود ـفرمود : سوگند به آن خدايى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، آنان مسلمان نشدند بلكه تسليم شدند و كفر [خويش ]را پنهان داشتند و هنگامى كه براى كفر ياورانى يافتند، آن را آشكار ساختند.