ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٩٦
١٨٨٨٦.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : مَن كَتَمَ بَلاءً ابتُليَ بهِ مِن النّاسِ و شَكا ذلكَ إلَى اللّه ِ عَزَّ و جلَّ، كانَ حَقّا علَى اللّه ِ أن يُعافِيَهُ مِن ذلكَ البَلاءِ . [١]
١٨٨٨٧.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لَيسَتِ الشِّكايَةُ أن يَقولَ الرّجُلُ: مَرِضتُ البارِحَةَ، أو وَعَكتُ البارِحَةَ، و لكنّ الشِّكايَةَ أن يقولَ : بُلِيتُ بما لَم يُبْلَ بهِ أحدٌ ! [٢]
(انظر) عنوان ٢٧٨ «الشكوى».
٣٦٢٠
مَن كَتَمَ الأطِبّاءَ مَرَضَهُ
١٨٨٨٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَن كَتَمَ الأطِبّاءَ مَرَضَهُ خانَ بَدَنَهُ . [٣]
١٨٨٨٩.عنه عليه السلام: مَن كَتَمَ مَكنونَ دائهِ عَجَزَ طَبيبُهُ عَن شِفائهِ . [٤]
٣٦٢١
كَفى بِالسَّلامَةِ داءً
١٨٨٩٠.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : كَفى بالسَّلامَةِ داءً . [٥]
١٨٨٨٦.امام باقر عليه السلام : هر كس درد و بلايى را كه گرفتار آن شده است از مردم پوشيده بدارد و از آن به درگاه خداوند عزّ و جلّ شِكوه كند، بر خداست كه او را از آن بلا (بيمارى) عافيت بخشد.
١٨٨٨٧.امام صادق عليه السلام : شكايت [از بيمارى] اين نيست كه آدمى بگويد: ديشب بيمار شدم، يا ديشب دردمند و ناخوش بودم. بلكه شكايت اين است كه بگويد: به چنان دردى گرفتار شده ام كه هيچ كس گرفتار آن نشده است.
٣٦٢٠
كسى كه بيمارى خود را از پزشكان پوشيده بدارد
١٨٨٨٨.امام على عليه السلام : كسى كه بيمارى خود را از پزشكان پوشيده بدارد، به بدن خود خيانت كرده است.
١٨٨٨٩.امام على عليه السلام : كسى كه درد نهفته خود را كتمان كند، طبيبش از درمان او ناتوان شود .
٣٦٢١
براى بيمار بودن، سلامت (هميشگى) كافى است
١٨٨٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى بيمار بودن، [هميشه ]سالم بودن كافى است.
[١] جامع الأخبار : ٣١١/٨٦٠ .[٢] بحار الأنوار : ٨١/٢٠٢/٢.[٣] غرر الحكم : ٨٥٤٥.[٤] غرر الحكم : ٨٦١٢ .[٥] تنبيه الخواطر : ٢/٧.