١٧٧٧٠.عنه عليه السلام : إنّي لاَُبغِضُ الرجُلَ ـ أو اُبغِضُ للرَّجُلِ ـ أن يَكونَ كَسلانَ عن أمرِ دُنياهُ ، و مَن كَسِلَ عَن أمرِ دُنياهُ فهُو عن أمرِ آخرتِهِ أكسَلُ . [٤]

١٧٧٧١.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن كَسِلَ عن طَهُورِهِ و صلاتِهِ فليسَ فيهِ خَيرٌ لِأمرِ آخرَتِهِ ، و مَن كَسِلَ عمّا يُصلِحُ بهِ أمرَ مَعيشَتِهِ فليسَ فيهِ خيرٌ لِأمرِ دنياهُ . [٥]

١٧٧٧٢.عنه عليه السلام : إن كانَ الثَّوابُ مِن اللّه ِ فالكَسَلُ لِما ذا ؟ ! [٦]

١٧٧٧٣.عنه عليه السلام : لا تَستَعِنْ بِكَسلانَ، و لا تَستَشيرَنَّ عاجِزا . [٧]

١٧٧٦٧.امام على عليه السلام : كسى كه پيوسته تنبلى كند، در رسيدن به آرزويش ناكام ماند.

١٧٧٦٨.امام على عليه السلام : تنبلى، آخرت را تباه مى كند.

١٧٧٦٩.امام باقر عليه السلام : تنبلى به دين و دنيا زيان مى زند.

١٧٧٧٠.امام باقر عليه السلام : من نفرت دارم از مرد ـ يا براى مرد ـ كه در كار دنيايش تنبل باشد. هر كه در كار دنيايش تنبل باشد، در كار آخرتش تنبل تر است.

١٧٧٧١.امام صادق عليه السلام : هر كه در طهارت و نماز خود تنبلى ورزد، در كار آخرتش به خيرى نمى رسد و هر كه در آنچه معيشت او را به سامان مى آورد تنبلى ورزد، در كار دنيايش به خيرى دست نمى يابد.

١٧٧٧٢.امام صادق عليه السلام : اگر پاداش دادن [در برابر كار ]از خداست، ديگر تنبلى چرا؟!

١٧٧٧٣.امام صادق عليه السلام : از آدم تنبل كمك مگير و با ناتوان مشورت مكن.

[١] غرر الحكم : ٧٩٠٧.[٢] مستدرك الوسائل : ١٣/٤٥/١٤٦٩٥.[٣] بحار الأنوار : ٧٨/١٨٠/٦٤.[٤] الكافي : ٥/٨٥/٤.[٥] الكافي : ٥/٨٥/٣.[٦] بحار الأنوار : ٧٣/١٥٩/١.[٧] الكافي : ٥/٨٥/٦.