١٨٦٩٣.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ للأسوَدِ بنِ سَريعٍ و قَد قالَ شِعرا في الثَّنا: أمّا ما أثنَيتَ فيهِ علَى اللّه ِ فهاتِهِ ، و أمّا ما مَدَحتَني فيهِ فَدَعْهُ . [٨]

١٨٦٨٨.امام على عليه السلام : بزرگترين حماقت، اغراق در ستايش و نكوهش است.

١٨٦٨٩.امام على عليه السلام : ثناگويى زياد، چاپلوسى اى است كه خودپسندى مى آورد و به غرور و كبر نزديك مى گرداند.

١٨٦٩٠.امام على عليه السلام : خود را از تندى مدح و ستايش نگه داريد؛ زيرا كه مدح و ستايش در دل باد گندى [از كبر و غرور ]ايجاد مى كنند.

١٨٦٩١.امام على عليه السلام : ستايش مبالغه آميز [در ممدوح ]خودپسندى پديد مى آورد و به فريب (غفلت) مى كشاند.

١٨٦٩٢.امام على عليه السلام : دوست داشتن مدح و ستايشِ اغراق آميز، از محكم ترين فرصت ها (دام ها)ى شيطان است.

٣٥٩٢

در پاسخ مديحه گوى

١٨٦٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به اسود بن سريع كه در ثناى خدا و مدح پيامبر صلىفرمود : ابياتى را كه در ثناى خدا گفته اى بخوان و آنچه را در مدح من گفته اى وا گذار.

[١] غرر الحكم : ٢٩٨٥.[٢] في الطبعة المعتمدة «العِزّة» و المناسب ما أثبتناه كما في طبعة النجف.[٣] غرر الحكم : ٧١١٩.[٤] الإطراء : مُجاوزة الحدّ في المدح و الكذب فيه (النهاية : ٣/١٢٣) .[٥] غرر الحكم : ٢٥٣٩.[٦] غرر الحكم : ١٣٦٧.[٧] غرر الحكم : ٤٨٧٧.[٨] كنز العمّال : ٨٣٤٦.