ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٩٨
١٨٤٣١.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَنِ اشتاقَ أدلَجَ . [١]
١٨٤٣٢.عنه عليه السلام : مَنِ اشتاقَ سَلا . [٢]
١٨٤٣٣.عنه عليه السلام : مَن أحَبَّ لِقاءَ اللّه ِ سُبحانَهُ سَلا عَنِ الدُّنيا . [٣]
١٨٤٣٤.معانى الأخبار عن عبدِ الصَّمدِ بنِ بَشيرٍ عن بعضِ قلتُ له : أصلحكَ اللّه ُ مَن أحَبَّ لِقاءَ اللّه ِ أحَبَّ اللّه ُ لِقاءَهُ ، و مَن أبغَضَ لِقاءَ اللّه ِ أبغَضَ اللّه ُ لِقاءَهُ ؟ قالَ : نَعَم . فقلتُ : فو اللّه ِ، إنّا لَنَكرَهُ المَوتَ ! فقالَ : لَيسَ ذلكَ حَيثُ تَذهَبُ ، إنّما ذلكَ عِندَ المُعايَنَةِ إذا رأى ما يُحِبُّ فلَيسَ شَيءٌ أحَبَّ إلَيهِ مِن أن يَتَقدّمَ ، و اللّه ُ يُحِبُّ لِقاءَهُ و هُو يُحِبُّ لِقاءَ اللّه ِ حِينَئذٍ ، و إذا رأى ما يَكرَهُ فلَيسَ شَيءٌ أبغَضَ إلَيهِ مِن لِقاءِ اللّه ِ، و اللّه ُ عَزَّ و جلَّ يُبغِضُ لِقاءَهُ . [٤]
١٨٤٣١.امام على عليه السلام : كسى كه مشتاق باشد، سراسر شب [يا پاس آخر شب] را راه پيمايد.
١٨٤٣٢.امام على عليه السلام : كسى كه شوق [به چيزى ]داشته باشد،[غير آن را] فراموش كند.
١٨٤٣٣.امام على عليه السلام : كسى كه دوستدار ديدار خداوند سبحان باشد، دنيا را از ياد ببَرَد.
١٨٤٣٤.معانى الأخبار ـ به نقل از عبد الصمد بن بشير از بعضى از اصحاب ـ: از امام صادق عليه السلام سؤال كردم كه : هر كس ديدار خدا را دوست داشته باشد، خدا نيز ديدار او را دوست دارد و هر كس از ديدار خدا نفرت داشته باشد، خدا نيز از ديدار او نفرت دارد ؟ حضرت فرمود : همين طور است. عرض كردم: به خدا قسم، ما مرگ را ناخوش داريم! حضرت فرمود: چنان نيست كه تو فكر مى كنى. بلكه خوش داشتن و خوش نداشتن لقاء اللّه ، هنگامِ مشاهده مرگ است. در آن هنگام اگر شخص چيزى را ببيند كه دوست دارد هيچ چيز برايش محبوبتر از اين نيست كه پيش رود. در اين هنگام است كه خدا ديدار او را دوست دارد و او نيز ديدار خدا را دوست مى دارد. اما اگر چيزى را ببيند كه نا خوش دارد، در اين صورت هيچ چيز نزد او منفورتر از لقاى خدا نيست و خداوند عزّ و جلّ هم از ديدار او نفرت دارد.
[١] غرر الحكم : ٩١٥٩.[٢] غرر الحكم : ٧٧٣٠.[٣] غرر الحكم : ٨٤٢٥.[٤] معاني الأخبار : ٢٣٦/١.