١٧٤١٣.عنه صلى الله عليه و آله : مَن تَواضَعَ للّه ِِ دَرجَةً يَرفَعْهُ اللّه ُ دَرجَةً حتّى يَجعَلَهُ اللّه ُ في أعلى عِلِّيِّينَ ، و مَن تكبَّرَ علَى اللّه ِ دَرجَةً يَضَعْهُ اللّه ُ دَرجَةً حتّى يَجعَلَهُ في أسفلِ سافِلينَ . [٣]

١٧٤١٤.عنه صلى الله عليه و آله : مَن تَواضَعَ للّه ِِ رَفَعَهُ اللّه ُ ، و قالَ : انتَعِشْ نَعَشَكَ اللّه ُ ، فهُو في أعيُنِ النّاسِ عَظيمٌ و في نفسِهِ صَغيرٌ ، و مَن تَكَبَّرَ قَصَمَهُ اللّه ُ ، و قالَ : اِخسَأ ! فهُو في أعيُنِ النّاسِ صَغيرٌ و في نفسِهِ كبيرٌ . [٤]

١٧٤١٥.عنه صلى الله عليه و آله : ما مِن آدَميٍّ إلاّ في رَأسِهِ حَكَمَةٌ بِيَدِ مَلَكٍ ، فإذا تَواضَعَ قيلَ للمَلَكِ : ارفَعْ حَكَمَتَهُ ، و إذا تَكَبَّرَ قيلَ لِلمَلَكِ : ضَعْ حَكَمَتَهُ . [٥]

٣٣٨٧

هر كه تكبّر ورزد خدا او را پست گرداند

١٧٤١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه استكبار ورزد، خداوند او را پست گرداند.

١٧٤١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا در آسمان دو فرشته اند كه بر بندگان گماشته شده اند، تا هر كس تكبّر و گردن فرازى كند او را پست گردانند.

١٧٤١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه يك درجه براى خدا فروتنى كند، خداوند يك درجه او را بالا برد، تا آن جا كه وى را در اعلى علّيين جاى دهد و هر كس يك درجه بر خدا تكبّر ورزد ، خداوند او را يك درجه فرود آورد تا جايى كه وى را در اسفل سافلين جاى دهد.

١٧٤١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه براى خدا فروتنى كند، خداوند او را بالا برد و فرمايد: سرفراز باش، خدا تو را سرفراز كناد. پس او در چشم مردم بزرگ باشد و در نظر خودش كوچك؛ و هر كه تكبّر ورزد، خداوند او را درهم شكند و فرمايد: دور شو (پَستت باد). پس، او در چشم مردم كوچك باشد و در نظر خودش بزرگ.

١٧٤١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ آدمى نيست جز اين كه بر سر او دهنه اى است در دست فرشته اى و هر گاه فروتنى كند، به فرشته گفته شود: دهنه اش را بالا بكش و هر گاه كبر ورزد، به فرشته گفته شود: دهنه اش را پايين بكش.

[١] الأمالي للصدوق : ٥٧٧/٧٨٨ .[٢] المحاسن : ١/٢١٣/٣٨٨.[٣] الترغيب و الترهيب : ٣/٥٦٠/٦.[٤] الترغيب و الترهيب : ٣/٥٦٠/٧.[٥] الترغيب و الترهيب : ٣/٥٦١/٨.