١٨٢٠٣.عنه صلى الله عليه و آله : إنّ اللّه َ أمَدّني يَومَ بَدرٍ و حُنَينٍ بمَلائكَةٍ يَعتَمُّونَ هذهِ العِمَّةَ ، إنَّ العِمامَةَ حاجِزَةٌ بَينَ الكُفرِ و الإيمانِ . [٣]

١٨٢٠٤.عنه صلى الله عليه و آله : إنّ فَرقَ ما بَينَنا و بَينَ المُشركينَ العَمائمُ علَى القَلانِسِ . [٤]

١٨٢٠٥.عنه صلى الله عليه و آله : لا تَزالُ اُمَّتي علَى الفِطرَةِ ما لَبِسوا العَمائمَ علَى القَلانِسِ . [٥]

١٨٢٠٦.عنه صلى الله عليه و آله : تَغطِيَةُ الرّأسِ بالنَّهارِ فِقهٌ ، و باللَّيلِ رِيبَةٌ . [٦]

١٨٢٠٧.سنن أبي داوود: إنّ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله دَخَلَ عامَ الفَتحِ مَكّةَ و علَيهِ عِمامَةٌ سَوداءُ . [٧]

١٨٢٠٨.سنن أبي داوود عن عَمرو بنِ حُرَيثٍ: رأيتُ النّبيَّ صلى الله عليه و آله على المِنبَرِ و علَيهِ عِمامَةٌ سَوداءُ قَد أرخى طَرَفَها بَينَ كَتِفَيهِ . [٨]

١٨٢٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : با چهره گشوده و عمامه به مسجدها درآييد؛ زيرا عِمامه ها، تاجهاى مسلمانان است.

١٨٢٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عمامه ها، مايه وقار مؤمن و عزّت عربهاست . پس، هرگاه عربها عِمامه هاى خود را كنار گذارند، عزّت خود را كنار گذاشته اند.

١٨٢٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند در جنگ بدر و حنين، مرا با فرشتگانى مدد رساند كه اين عِمامه را به سر داشتند. عِمامه، مانع ميان كفر و ايمان است.

١٨٢٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرق ميان ما و مشركان، عِمامه هاى روى عرقچين است.

١٨٢٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : امّت من تا زمانى كه عِمامه هاى بسته بر روى شب كلاه به سر نهند، همواره بر فطرت [آيين توحيدى ]خواهند بود.

١٨٢٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پوشاندن سر در روز، نشانه دانايى است و در شب شك برانگيز.

١٨٢٠٧.سنن أبى داوود : رسول خدا صلى الله عليه و آله در سال فتح مكّه در حالى كه عمامه سياه داشت، وارد مكّه شد.

١٨٢٠٨.سنن أبى داوود ـ به نقل از عمرو بن حُرَيث ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله را بر منبر ديدم، در حالى كه عِمامه اى سياه بر سر داشت و دنباله آن را ميان دو شانه اش انداخته بود.

[١] كنز العمّال : ٤١١٤٣.[٢] كنز العمّال : ٤١١٤٧.[٣] كنز العمّال : ٤١١٤١.[٤] كنز العمّال : ٤١١٤٢.[٥] كنز العمّال : ٤١١٤٨.[٦] كنز العمّال : ٤١١٤٤.[٧] سنن أبي داوود : ٤/٥٤/٤٠٧٦.[٨] سنن أبي داوود : ٤/٥٤/٤٠٧٧.