ميزان الحكمه
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص

ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٤٢

١٨١٩٨.الغيبة للطوسي عن كاملِ بنِ إبراهيمَ: دَخَلتُ على سَيّدي أبي محمّدٍ عليه السلام ، نَظَرتُ إلى ثِيابِ بَياضٍ ناعِمَةٍ علَيهِ ، فقُلتُ في نَفسي : وليُّ اللّه ِ و حُجَّتُهُ يَلبَسُ النّاعِمَ مِن الثِّيابِ و يأمُرُنا نَحنُ بِمُواساةِ الإخوانِ، و يَنهانا عَن لُبسِ مِثلِهِ ! فقالَ مُتَبَسِّما : يا كاملُ ـ و حَسَرَ عَن ذِراعَيهِ ، فإذا مِسْحٌ أسوَدُ خَشِنٌ على جِلدِهِ ، فقالَ ـ : هذا للّه ِ ، و هذا لَكُم . [١]

١٨١٩٩.الكافي : مَرَّ سُفيانُ الثَّوريُّ في المَسجِدِ الحَرامِ، فرأى أبا عبدِ اللّه ِ عليه السلام و علَيهِ ثِيابٌ كثيرَةُ القِيمَةِ حِسانٌ ، فقالَ : و اللّه ِ، لاَتِيَنَّهُ و لاَُوَبِّخَنَّهُ ! فَدَنا مِنهُ فقالَ : يا بنَ رسولِ اللّه ِ ، ما لَبِسَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله مِثلَ هذا اللِّباسِ و لا عليٌّ عليه السلام و لا أحَدٌ مِن آبائكَ ! فقالَ لَهُ أبو عبدِ اللّه ِ عليه السلام : كانَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله في زمانِ قَترٍ مُقَتَّرٍ [٢] ، و كانَ يأخُذُ لقَتَرِهِ و اقتِدارهِ ، و إنّ الدُّنيا بَعدَ ذلكَ أرخَت عَزالِيها [٣] ، فأحَقُّ أهلِها بِها أبرارُها ، ثُمّ تَلا: «قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللّه ِ الّتي أخْرَجَ لِعبادِهِ و الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ» ، و نَحنُ أحَقُّ مَن أخَذَ مِنها ما أعطاه اللّه ُ ، غَيرَ أنّي يا ثَوريُّ ما تَرى علَيَّ مِن ثَوبٍ إنّما ألبَسُهُ للنّاسِ . ثُمَّ اجتَذَبَ يَدَ سُفيانَ فجَرَّها إلَيهِ، ثُمَّ رَفَعَ الثَّوبَ الأعلى و أخرَجَ ثَوبا تَحتَ ذلكَ على جِلدِهِ غَليظا ، فقالَ : هذا ألبَسُهُ لِنَفسي و ما رَأيتَهُ للنّاسِ . ثُمَّ جَذَبَ ثَوبا على سُفيانَ أعلاهُ غَليظٌ خَشِنٌ و داخِلُ ذلكَ ثَوبٌ لَيِّنٌ فقالَ : لَبِستَ هذا الأعلى للنّاسِ، و لَبِستَ هذا لنَفسِكَ تَسُرُّها ؟! [٤]

١٨١٩٨.الغيبة للطوسى ـ به نقل از كامل بن ابراهيم ـ: بر سرورم ابو محمّد عليه السلام وارد شدم. ديدم جامه سفيد و لطيفى تن آن حضرت است. با خودم گفتم: ولىّ و حجّت خدا، خود لباسهاى نرم و لطيف مى پوشد و ما را به همدردى با برادران دستور مى دهد و از پوشيدن چنين لباسى نهى مى كند! حضرت تبسّمى كرد و فرمود: اى كامل! و آستينهايش را بالا زد. ديدم جامه اى از پلاس سياه و خشن زير آن است. آن گاه فرمود: اين يكى به خاطر خداست و اين يكى به خاطر شما.

١٨١٩٩.الكافى : سفيان ثورى از مسجد الحرام عبور كرد. امام صادق عليه السلام را ديد كه لباسهاى قيمتى و زيبايى پوشيده است. گفت: به خدا قسم، مى روم و او را سرزنش مى كنم. نزديك حضرت رفت و گفت: يا بن رسول اللّه ! نه رسول خدا صلى الله عليه و آله چنين لباسى پوشيد و نه على عليه السلام و نه هيچ يك از پدران تو! امام عليه السلام به او فرمود:رسول خدا صلى الله عليه و آله ، در زمانه اى سخت و دشوار به سر مى برد و به تناسب سختى و دشوارى آن زندگى مى كرد، ولى بعدا دنيا سرِ مشكهاى خود را شل كرد [و وفور نعمت شد]. پس، سزاوارترين مردم دنيا به بهره برى از نعمتهاى آن، نيكان دنيا هستند. حضرت، سپس اين آيه را تلاوت فرمود كرد: «بگو: چه كسى زيورهاى خدا را كه براى بندگانش پديد آورده و روزيهاى پاك و پاكيزه را حرام كرده است؟» ما سزاوارترين كس به بهره بردن از نعمتهاىِ خدادادىِ آن [روزيها] هستيم. منتها، اى ثورى! جامه اى كه بر تن من مى بينى، به خاطر مردم پوشيده ام. آنگاه دست سفيان را گرفت و آن را به طرف خود كشيد و لباس رويى را بالا زد و جامه درشتى را كه زير آن پوشيده بود و با بدن آن حضرت تماس مستقيم داشت بيرون آورد و فرمود: اين را براى خودم مى پوشم و آنچه را ديدى براى مردم. حضرت، سپس جامه سفيان را كه زبر و درشت بود كنار زد و زير آن لباس نرم و لطيفى بود. فرمود: تو اين لباس رويى را براى [ريا و فريب ]مردم پوشيده اى و اين[زيرى ]را براى خوش آمدِ نفْست.


[١] الغيبة للطوسي : ٢٤٦ و ٢٤٧/٢١٦.[٢] قتر على عياله تقتيرا : أي ضيّق عليهم في النفقة . (لسان العرب : ٥/٧١) .[٣] العَزالِي : جمع العَزلاء، و هو فم المَزادة الأسفل ، فشبّه اتّساع المطر و انذفاقه بالذي يخرج من فم المزادة (النهاية : ٣/٢٣١) .[٤] الكافي : ٦/٤٤٢/٨.