ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٤٢

٣٦٣٩

النَّهيُ عَنِ المَشيِ مَرَحا

الكتاب :

(وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحَا إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولاً) . [١]

(وَ لاَ تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَ لاَ تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحَا إِنَّ اللّه َ لاَ يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ) . [٢]

الحديث :

١٩٠١٢.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَن مَشى علَى الأرضِ اختِيالاً لَعنَتهُ الأرضُ و مَن تَحتَها و مَن فَوقَها . [٣]

٣٦٣٩

نهى از راه رفتن با ناز و تبختر

قرآن:

«و در زمين با نخوت راه مرو؛ زيرا كه تو هرگز زمين را نتوانى شكافت و در بلندى به كوه ها نتوانى رسيد».

«از مردم [به نخوت] رخ برمتاب و در زمين خرامان راه مرو كه خدا خودپسند فخر فروش را دوست نمى دارد».

حديث:

١٩٠١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه روى زمين با تبختر و افاده راه مى رود، زمين و هر موجودى كه زير و روى آن است او را لعنت مى كند.