١٧٥٧١.عنه عليه السلام : الكَذّابُ و المَيِّتُ سَواءٌ ، فإنّ فَضيلَةَ الحَيِّ علَى المَيِّتِ الثِّقةُ بهِ ، فإذا لم يُوثَقْ بكَلامِهِ بَطَلَت حَياتُهُ . [٣]

١٧٥٧٢.عنه عليه السلام : الكَذّابُ مُتَّهَمٌ في قَولِهِ و إن قَوِيَت حُجَّتُهُ و صَدَقَت لَهجَتُهُ . [٤]

١٧٥٧٣.عنه عليه السلام : يَكتَسِبُ الكاذِبُ بكِذبِهِ ثلاثا : سَخَطَ اللّه ِ علَيهِ ، و استِهانَةَ النّاسِ بهِ ، و مَقتَ الملائكةِ لَهُ . [٥]

١٧٥٧٤.عنه عليه السلام : أبعَدُ النّاسِ مِن الصَّلاحِ الكَذوبُ ، و ذو الوَجهِ الوقاحِ . [٦]

١٧٥٧٥.عنه عليه السلام : اعتِيادُ الكِذبِ يُورِثُ الفَقرَ . [٧]

١٧٥٧٦.عنه عليه السلام : شَرُّ القولِ ما نَقَضَ بَعضُهُ بَعضا . [٨]

١٧٥٧٧.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لا تَكذِبْ فَيَذهَبَ بَهاؤكَ . [٩]

١٧٥٧٨.عنه عليه السلام : ليسَت لِبَخيلٍ راحَةٌ ، و لا لِحَسودٍ لَذَّةٌ ، و لا لِمُلوكٍ وَفاءٌ ، و لا لِكَذّابٍ مُروّةٌ . [١٠]

١٧٥٦٩.امام على عليه السلام : كسى كه به دروغگويى شناخته شود اعتماد به او كم مى شود و كسى كه از دروغ اجتناب ورزد گفته هايش باور مى شود.

١٧٥٧٠.امام على عليه السلام : موجب از بين رفتن شُكوه، دروغ است.

١٧٥٧١.امام على عليه السلام : دروغگو و مرده يكسانند؛ زيرا برترى زنده بر مرده، به سبب اعتماد به اوست. پس هر گاه به گفته او اعتماد نشود، حياتش از بين رفته است.

١٧٥٧٢.امام على عليه السلام : دروغگو، در گفتارش مورد اتهام و بدگمانى است. هر چند [براى اثبات گفته اش ]دليل قوى بياورد و راست بگويد.

١٧٥٧٣.امام على عليه السلام : دروغگو با دروغگويى خود سه چيز به دست مى آورد: خشم خدا، نگاه تحقيرآميز مردم و دشمنى فرشتگان .

١٧٥٧٤.امام على عليه السلام : دورترين مردم از جاده صلاح، دروغگو و شخص وقيح (بى حيا) است.

١٧٥٧٥.امام على عليه السلام : عادت به دروغ گويى فقر مى آورد.

١٧٥٧٦.امام على عليه السلام : بدترين گفتار آن است كه قسمتى از آن، قسمت ديگرش را نقض كند.

١٧٥٧٧.امام صادق عليه السلام : دروغ مگو، كه شكوهت از بين مى رود.

١٧٥٧٨.امام صادق عليه السلام : بخيل را آسايش نيست، و حسود را خوشى و شاهان را وفا و دروغگو را مروّت.

[١] غرر الحكم : ٨٨٨٨ و ٩١٨١.[٢] غرر الحكم : ٦٥٥٧.[٣] غرر الحكم : ٢١٠٤.[٤] غرر الحكم : ١٨٤٩.[٥] غرر الحكم : ١١٠٣٩.[٦] غرر الحكم : ٣٣٣٤.[٧] بحار الأنوار : ٧٢/٢٦١/٣٦.[٨] غرر الحكم : ٥٧٠٣.[٩] بحار الأنوار : ٧٢/١٩٢/٨.[١٠] بحار الأنوار : ٧٢/١٩٣/١٣.