١٧٥٤٨.عنه صلى الله عليه و آله : لا يَزالُ العَبدُ يَكذِبُ و يَتَحرَّى الكذبَ فَتُنكَتُ في قَلبِهِ نُكتَةٌ حتّى يَسوَدَّ قَلبُهُ ، فيُكتَبَ عندَ اللّه ِ مِن الكاذِبينَ . [٣]

١٧٥٤٩.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : ما يَزالُ أحَدُكُم يَكذِبُ حتّى لا يَبقى في قَلبِهِ مَوضِعُ إبرَةِ صِدقٍ، فَيُسمّى عندَ اللّه ِ كذّابا . [٤]

١٧٥٥٠.عنه عليه السلام : لا تُحَدِّث مِن غَيرِ ثِقَةٍ فتَكونَ كَذّابا . [٥]

١٧٥٥١.عنه عليه السلام : لا خَيرَ في عِلمِ الكَذّابينَ . [٦]

١٧٥٥٢.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ و قد قيلَ لَهُ : الكذّابُ هُو الذي يَكذِبُ في ا: لا ، ما مِن أحَدٍ إلاّ يكونُ ذلكَ مِنهُ ، و لكنِ المَطبوعَ علَى الكذبِ . [٧]

٣٤٠٧

كذّاب

١٧٥٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدمى پيوسته دروغ مى گويد، تا جايى كه خداوند او را كذّاب مى نويسد.

١٧٥٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدمى آنقدر دروغ مى گويد و دنبال دروغ مى رود، تا سرانجام نزد خداوند كذّاب نوشته مى شود.

١٧٥٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدمى چندان دروغ مى گويد و دنبال دروغ مى رود كه نقطه اى سياه در دلش پديدار مى شود و به تدريج قلبش را سياه مى كند و نزد خداوند در شمار دروغگويان نوشته مى شود.

١٧٥٤٩.امام على عليه السلام : يكى از شما آنقدر دروغ مى گويد كه ديگر در دلش به اندازه جاى سوزنى راستگويى باقى نمى ماند. پس، نزد خداوند، كذّاب نام مى گيرد.

١٧٥٥٠.امام على عليه السلام : بدون اطمينان [از درست بودن سخنت]، سخنى مگوى كه كذّاب خواهى بود.

١٧٥٥١.امام على عليه السلام : در دانش اشخاص كذّاب خيرى نيست.

١٧٥٥٢.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين سؤال كه: آيا هر كس دروغى بگويد،فرمود : نه، هيچ كس نيست، مگر اين كه دروغى از او سر مى زند؛ كذّاب كسى است كه دروغگويى در طبع او نشسته باشد.

[١] الكافي : ٢/٣٣٨/٢.[٢] تنبيه الخواطر : ١/١١٤.[٣] الترغيب و الترهيب : ٣/٥٩٢/١٤.[٤] بحار الأنوار : ٧٢/٢٥٩/٢٤.[٥] بحار الأنوار : ٧٨/١٠/٦٨.[٦] غرر الحكم : ١٠٧١٦.[٧] الكافي : ٢/٣٤٠/١٢.