١٧٥٢١.الترغيب و الترهيب عن عبد اللّه ِ بن عمرو : إنّ رجلاً جاءَ إلى النبيّ صلى الله عليه و آله فقال : يا رسول اللّه ِ ما عَملُ الجَنَّةِ ؟ قالَ : الصِّدقُ ، إذا صَدَقَ العَبدُ بَرَّ ، و إذا بَرَّ آمَنَ ، و إذا آمَنَ دَخَلَ الجَنَّةَ . قالَ : يا رسولَ اللّه ِ، و ما عَمَلُ النّارِ ؟ قالَ : الكذبُ ، إذا كَذَبَ العَبدُ فَجَرَ ، و إذا فَجَرَ كَفَرَ ، و إذا كَفَرَ يَعني دَخَلَ النّارَ . [١]

١٧٥٢٢.بحار الأنوار عن الحسن بن محبوب : قلتُ لأبي عبد اللّه عليه السلام : يكونُ المؤمنُ بَخيلاً ؟ قالَ : نَعَم ، قُلتُ : فيكونُ جَبانا ؟ قالَ : نَعَم ، قلتُ : فيكونُ كَذّابا ؟ قالَ : لا ، و لا خائنا ، ثُمّ قالَ : يُجبَلُ المؤمنُ على كُلِّ طَبيعَةٍ إلاّ الخِيانَةَ و الكذبَ . [٢]

١٧٥٢٣.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : جانِبوا الكذبَ ؛ فإنّهُ مُجانِبٌ للإيمانِ ، الصادِقُ على شَفا مَنجاةٍ و كَرامَةٍ ، و الكاذِبُ على شرفِ مَهواةٍ و مَهانَةٍ . [٣]

١٧٥٢١.الترغيب و الترهيب ـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو ـ: شخصى خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و پرسيد : چه كارى موجب رفتن به بهشت مى شود؟ حضرت فرمود : راستگويى. هر گاه بنده راست بگويد، نيكى كرده است و هر كه نيكى كند، ايمان آورده است و هر كه ايمان آورد به بهشت رود. مرد پرسيد: اى رسول خدا! كارى كه موجب آتش مى شود، چيست؟ فرمود: دروغ. هر گاه بنده دروغ بگويد، نافرمانى و انحراف در پيش گرفته و هر كه از ره نافرمانى و انحراف در آيد، كافر گردد و هر كه كافر گردد، يعنى به آتش فرو رفته است.

١٧٥٢٢.بحار الأنوار ـ به نقل از حسن بن محبوب ـ: به امام صادق عليه السلام عرض كردم : آيا ممكن است مؤمن، بخيل باشد؟ حضرت فرمود : آرى. پرسيدم: آيا ترسو مى شود؟ فرمود: آرى. پرسيدم: آيا دروغگو مى شود؟ فرمود: نه و خائن هم نمى شود. سپس فرمود: مؤمن بر هر خويى سرشته مى شود، مگر خيانت و دروغ.

١٧٥٢٣.امام على عليه السلام : از دروغ كناره گيريد؛زيرا دروغ از ايمان بر كنار است. شخص راستگو در آستانه نجات و كرامت است و شخص دروغگو، بر لبه پرتگاه و خوارى.

[١] الترغيب و الترهيب : ٣/٥٩٢/١٣.[٢] بحار الأنوار : ٧٥//١٧٢/١١.[٣] نهج البلاغة : الخطبة ٨٦ .