ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٤

١٧٤٨١.عنه صلى الله عليه و آله : جامِلُوا الأشرارَ بأخلاقِهم تَسلَمُوا مِن غوائلِهم ، و بايِنُوهُم بأعمالِكُم كي لا تكونوا مِنهُم . [١]

١٧٤٨٢.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : طوبى لِكُلِّ عَبدٍ نُومَةٍ ، عَرَفَ النّاسَ و لم يَعرِفْهُ النّاسُ ، عَرَفَهُ اللّه ُ برِضوانٍ ، اُولئكَ مَصابيحُ الهُدى ، يَكشِفُ اللّه ُ عَنهُم كُلَّ فِتنَةٍ مُظلِمَةٍ ، سَيُدخِلُهُم اللّه ُ في رَحمَةٍ مِنهُ ، ليسَ اُولئكَ بالمَذاييعِ البُذُرِ و لا الجُفاةِ المُرائينَ . [٢]

١٧٤٨٣.معاني الأخبار : قال عليٌّ عليه السلام : إنَّ بَعدِي فِتَنا مُظلِمَةً عَمياءَ مُشَكِّكةً ، لا يَبقى فيها إلاّ النُّومَةُ . قيلَ : و ما النُّومَةُ يا أميرَ المؤمنينَ ؟ قالَ : الذي لا يَدري النّاسُ ما في نفسِهِ . [٣]

١٧٤٨٤.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : خالِطُوا النّاسَ بألسِنَتِكُم و أبدانِكُم،و زايِلُوهُم بقُلوبِكُم و أعمالِكُم. [٤]

١٧٤٨٥.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : طُوبى لِعَبدٍ نُومَةٍ ، عَرَفَ النّاسَ فَصاحَبَهُم بِبَدَنِهِ ، و لم يُصاحِبْهُم في أعمالِهِم بقَلبِهِ ، فَعَرَفَهُم في الظاهِرِ ، و لم يَعرِفوهُ في الباطِنِ . [٥]

١٧٤٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : با بدان به اخلاق خودشان رفتار كنيد، تا از گزند و شرارتشان در امان مانيد و در اعمال و كردارتان، از آنان جدا شويد تا در شمار ايشان نباشيد.

١٧٤٨٢.امام على عليه السلام : خوشا به حال هر بنده بى نام و نشانى كه مردم را مى شناسد و مردم او را نمى شناسند. خداوند او را به خشنودى [از خدا] مى شناسد؛ اينان چراغهاى هدايتند، خداوند هر گونه فتنه تاريكى را از آنان مى زدايد. به زودى آنان را غرق رحمتى از رحمتهاى خود مى كند. نه سخن پراكن و فاش كننده اسرار هستند و نه نا فرهيخته و رياكار.

١٧٤٨٣.معانى الأخبار : امام على عليه السلام فرمود : پس از من فتنه هايى تاريك و كور و شك برانگيز پديد خواهد آمد، كه تنها شخص گمنام از آنها جان به سلامت مى برد. عرض كردند: اى امير مؤمنان! گمنام كيست؟ فرمود: كسى كه مردم نمى دانند در درون او چه مى گذرد.

١٧٤٨٤.امام على عليه السلام : به زبانها و بدنهاى خود،با مردم بياميزيد و به دلها و كردارهايتان، راه جدا از آنان در پيش گيريد.

١٧٤٨٥.امام صادق عليه السلام : خوشا به حال بنده گمنامى كه مردم را مى شناسد و به ظاهر در ميان آنان به سر مى برد، اما در دل با اعمال ايشان همراهى نمى كند. لذا مردم او را به ظاهر مى شناسند و از باطن او خبر ندارند.