ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٤١

١٨٧٠١.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إيّاكَ أن تُثنيَ على أحدٍ بما لَيسَ فيهِ ؛ فإنّ فِعلَهُ يَصدُقُ عن وَصفِهِ و يُكذِّبُكَ . [١]

١٨٧٠٢.عنه عليه السلام : مادِحُ الرَّجُلِ بما لَيسَ فيهِ مُستَهزِئٌ بهِ . [٢]

١٨٧٠٣.عنه عليه السلام : مادِحُكَ بما لَيسَ فيكَ مُستَهزِئٌ بكَ، فإن لَم تُسعِفْهُ بِنَوالِكَ بالَغَ في ذَمِّكَ و هِجائكَ . [٣]

١٨٧٠٤.عنه عليه السلام : مَن اُثنِيَ علَيهِ بِما لَيسَ فيهِ سُخِرَ بهِ . [٤]

١٨٧٠٥.عنه عليه السلام : مَن مَدَحَكَ بما لَيسَ فيكَ فَهُو ذَمٌّ لَكَ إن عَقَلتَ . [٥]

١٨٧٠٦.عنه عليه السلام : مَن مَدحَكَ بما لَيسَ فيكَ فَهُو خَليقٌ أن يَذُمَّكَ بما لَيسَ فيكَ . [٦]

١٨٧٠٧.عنه عليه السلام : اِحذَرْ مَن يُطرِيكَ بما لَيسَ فيكَ فيُوشَكَ أن تَنهَتِكَ بما لَيسَ فيكَ . [٧]

١٨٧٠٨.عنه عليه السلام : عَجِبتُ لِمَن يُقالُ إنّ فيهِ الشَّرَّ الّذي يُعلَمُ أنّهُ فيهِ كيفَ يَسخَطُ ! عَجِبتُ لِمَن يُوصَفُ بالخَيرِ الّذي يَعلَمُ أنّهُ لَيسَ فيهِ كيفَ يَرضى ! [٨]

١٨٧٠١.امام على عليه السلام : مبادا كسى را به صفتى كه در او نيست، بستايى؛ زيرا كردارِ او، صفتِ او را چنان كه هست نشان مى دهد و دروغ تو را آشكار مى سازد.

١٨٧٠٢.امام على عليه السلام : كسى كه ديگرى را به آنچه ندارد بستايد [در واقع] او را مسخره مى كند.

١٨٧٠٣.امام على عليه السلام : كسى كه تو را به آنچه ندارى بستايد، تو را مسخره مى كند؛ چه آن كه همين شخص اگر به او احسان نكنى در نكوهش و هجو تو مى كوشد.

١٨٧٠٤.امام على عليه السلام : كسى كه بى جهت ستوده شود [در واقع ]ريشخند شده است.

١٨٧٠٥.امام على عليه السلام : كسى كه تو را به آنچه ندارى بستايد، اگر عاقل باشى، اين كار [در واقع ]نكوهش توست.

١٨٧٠٦.امام على عليه السلام : كسى كه تو را به آنچه ندارى مى ستايد، به آنچه هم در تو نيست نكوهشت مى كند.

١٨٧٠٧.امام على عليه السلام : از كسى كه تو را بى جهت مدح و ستايش مى كند، پرهيز كن؛ زيرا زود باشد كه بى جهت نيز [توسط او ]بى حرمت و آبرو شوى.

١٨٧٠٨.امام على عليه السلام : در شگفتم از كسى كه از بدى او چيزى گفته مى شود كه مى داند در وجود او هست و با اين حال ناراحت مى شود ! در شگفتم از كسى كه به خوبى اى ستوده مى شود كه مى داند در او نيست و با اين حال خوشحال مى شود!