(إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللّه ِ أُولَئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللّه ُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ) . [١]

(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا جَاءَكُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللّه ُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِناتٍ فَلا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ ...) . [٢]

الحديث :

١٨٦٥٤.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنّ أمرَنا صَعبٌ مُستَصعَبٌ ، لا يَحمِلُهُ إلاّ عَبدٌ مؤمنٌ امتَحَنَ اللّه ُ قَلبَهُ للإيمانِ . [٣]

١٨٦٥٥.عنه عليه السلام ـ في صفةِ الأنبياءِ عليهم السلام و الأولياءِ ـ: قَدِ اختَبَرهُمُ اللّه ُ بالمَخمَصَةِ ، و ابتَلاهُم بالمَجهَدَةِ ، و امتَحَنَهُم بالمَخاوِفِ . [٤]

١٨٦٥٦.عنه عليه السلام ـ في سؤالِ المَيّتِ في القَبرِ ـ: حتّى إذا انصَرَفَ المُشَيِّعُ ، و رَجَعَ المُتَفَجِّعُ، اُقعِدَ في حُفرَتِهِ نَجِيّا لِبَهتَةِ السّؤالِ ، و عَثرَةِ الامتِحانِ . [٥]

٣٥٨٦

امتحان

قرآن:

«كسانى كه پيش پيامبر خدا صدايشان را فرو مى كشند، همان كسانى هستند كه خدا دل هايشان را براى پرهيزگارى امتحان كرده است؛ آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است».

«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! چون زنان با ايمان مهاجر نزد شما آيند، آنان را بيازماييد. خدا به ايمان آنان داناتر است. پس اگر ايشان را با ايمان تشخيص داديد، ديگر به سوى كافران بازشان مگردانيد...».

حديث:

١٨٦٥٤.امام على عليه السلام : همانا قضيّه ما دشوار و ديرياب است و جز بنده مؤمنى كه خداوند دلش را براى ايمان آزموده باشد، كسى آن را بر نمى تابد.

١٨٦٥٥.امام على عليه السلام ـ در وصف انبيا و اوليا ـفرمود : خداوند آنان را به گرسنگى آزمود و به [انواع] سختى گرفتارشان ساخت و به بيم و هراس ها امتحانشان نمود.

١٨٦٥٦.امام على عليه السلام ـ درباره پرسش از ميّت در قبر ـفرمود : و در آن هنگام كه تشييع كننده برگردد و عزادار مراجعت كند، او را در گورش مى نشانند و او از وحشت سؤال و لغزش در امتحان، آهسته سخن مى گويد.

[١] الحجرات : ٣.[٢] الممتحنة : ١٠.[٣] نهج البلاغة : الخطبة ١٨٩.[٤] نهج البلاغة : الخطبة ١٩٢.[٥] نهج البلاغة : الخطبة ٨٣.