ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٥٠
١٨٥٧٣.عنه صلى الله عليه و آله : مَثَلُ المؤمنِ كمَثَلِ النَّحلَةِ ؛ إن أكَلَتْ أكَلَت طَيِّبا ، و إن وَضَعَت وَضَعت طَيِّبا ، و إن وَقَعت على عُودٍ نَخِرٍ لَم تَكسِرْهُ . [١]
١٨٥٧٤.عنه صلى الله عليه و آله : مَثَلُ المؤمنِ مَثَلُ سَبيكَةِ الذَّهَبِ ؛ إن نَفَختَ علَيها احمَرَّت ، و إن وُزِنَت لَم تَنقُصْ . [٢]
١٨٥٧٥.عنه صلى الله عليه و آله : مَثَلُ المؤمنِ كالبَيتِ الخَرِبِ في الظّاهِرِ ، فإذا دَخَلتَهُ وجَدتَهُ مُؤنَّقا. و مَثَلُ الفاجِرِ كمَثَلِ القَبرِ المُشرِفِ المُجَصَّصِ يُعجِبُ مَن رآهُ و جَوفُهُ مُمتَلئٌ نَتْنا . [٣]
١٨٥٧٦.عنه صلى الله عليه و آله : مَثَلُ المؤمنِ و مَثَلُ الإيمانِ كمَثَلِ الفَرَسِ في آخِيَّتِهِ يَجولُ ثُمّ يَرجِعُ إلى آخِيَّتِهِ ، و إنّ المؤمِنَ يَسهو ثُمّ يَرجِعُ . [٤]
١٨٥٧٧.الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ في قولهِ تعالى : «اللّه ُ نُورُ السَّماواتِ: فهذا مَثَلٌ ضَرَبَهُ اللّه ُ لِلمؤمنِ ، قالَ : فالمؤمنُ يَتَقلَّبُ في خَمسَةٍ مِن النُّورِ ، مَدخَلُهُ نُورٌ ، و مَخرَجُهُ نُورٌ ، و عِلمُهُ نُورٌ ،و كلامُهُ نُورٌ ، و مَصيرُهُ يَومَ القِيامَةِ إلَى الجَنّةِ نُورٌ . [٥]
١٨٥٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مَثَل مؤمن، مَثَل زنبور عسل است كه اگر بخورد، چيزهاى پاك و پاكيزه مى خورد و اگر توليد كند، چيزى پاك و پاكيزه توليد مى كند و اگر روى شاخه پوسيده اى بنشيند، آن را نمى شكند.
١٨٥٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن، مانند شمش طلاست كه اگر در آتش نهاده شود، سرخ مى گردد و اگر وزن شود، كم نشان نمى دهد.
١٨٥٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكايت مؤمن، حكايت خانه اى است كه بيرونش ويرانه است اما چون داخلش شوى آن را آراسته و زيبا مى بينى و حكايت كافر به مانند گور برجسته گچ كارى شده است كه هر كس آن را ببيند، خوشش مى آيد اما درونش آكنده از بوى گند است.
١٨٥٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكايت مؤمن و حكايت ايمان، حكايت اسب است در اخيه اش [٦] چرخى مى زند و سپس به طرف اخيه خود برمى گردد؛ مؤمن نيز اشتباه مى كند و سپس [از اشتباه خود ]برمى گردد.
١٨٥٧٧.امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه «خدا نور آسمان ها و زمين است... خدافرمود : اين مَثَلى است كه خداوند درباره مؤمن زده است. حضرت فرمود: مؤمن در پنج نور غوطه مى خورد: درونْ شدش نور است، برون شدش نور است، علمش نور است، سخنش نور است و حركتش به سوى بهشت در روز قيامت، نور است.
[١] كنز العمّال : ٧٣٥.[٢] كنز العمّال : ٧٣٥.[٣] كنز العمّال : ٧٣٦ ، ٨٢٧ نحوه.[٤] الترغيب و الترهيب : ٤/٩٠/١٠.[٥] النور : ٣٥ .[٦] تفسير القمّي : ٢/١٠٣.[٧] ميخ آخور، طناب يا تيرى كه از دو سوى بر جايى استوار كنند و رسن ستور بر آن بندند. فرهنگ معين .