١٨٢٤٤.عنه عليه السلام : إيّاكَ و العَجَلَةَ بالاُمورِ قَبلَ أوانِها ، أوِ التَّسَقُّطَ (التَّساقُطَ ـ التَّثبُّطَ) فيها عِندَ إمكانِها ، أوِ اللَّجاجَةَ فيها إذا تَنَكّرَت ، أوِ الوَهنَ عَنها إذا استَوضَحَت ، فضَعْ كُلَّ أمرٍ مَوضِعَهُ . [٣]

١٨٢٤٥.عنه عليه السلام : ثَمَرَةُ اللَّجاجِ العَطَبُ . [٤]

١٨٢٤٢.امام على عليه السلام : مجمع بدى ها، لجاجت و ستيزه گرىِ زياد است.

١٨٢٤٣.امام على عليه السلام : آن كه لجاجت كند و بر لجاجت خويش پاى فشرد، همان بخت برگشته اى است كه خداوند بر دلش پرده [غفلت] زده و پيشامدهاى ناگوار بر فراز سرش قرار گرفته است.

١٨٢٤٤.امام على عليه السلام : بپرهيز از شتابزدگى در كارها پيش از فرا رسيدن زمان آنها، يا كندى كردن در كارها به هنگام رسيدن زمان آنها، يا لجاجت در آنها هرگاه مبهم و ناشناخته باشند و يا سستى كردن در آنها هرگاه روشن و آشكار باشند. بنا بر اين، هر چيزى را در جايگاه خودش بگذار.

١٨٢٤٥.امام على عليه السلام : نتيجه لجبازى هلاكت است.

[١] غرر الحكم : ٤٧٩٥.[٢] نهج البلاغة : الكتاب ٥٨ .[٣] نهج البلاغة : الكتاب ٥٣.[٤] غرر الحكم : ٤٥٩٦ .