١٨٠٤١.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنَّ أولياءَ اللّه ِ سَكَتوا فكانَ سُكوتُهُم ذِكرا ، و نَظَرُوا فكانَ نَظَرُهُم عِبرَةً ، و نَطَقُوا فكانَ نُطقُهُم حِكمَةً . [٧]

١٨٠٤٢.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنّ للّه ِِ عِبادا كَسَرَت قُلوبَهُم خَشيَتُهُ فَأسكَتَتهُم عنِ المَنطِقِ ، و إنّهُم لَفُصَحاءُ عُقَلاءُ ، يَستَبِقُونَ إلَى اللّه ِ بالأعمالِ الزَّكيَّةِ، لا يَستَكثِرُونَ لَهُ الكثيرَ ، و لا يَرضَونَ لَهُم مِن أنفُسِهم بالقَليلِ . [٨]

٣٤٧١

خاموشى اى كه بر سخن برترى دارد

١٨٠٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خاموشى، بهتر از املا كردن بدى [بر فرشتگان كاتب اعمال ]است و املا كردن خوبى، بهتر از خاموشى است.

١٨٠٣٦.امام على عليه السلام : خاموشى اى كه تو را وقار بخشد، بهتر از سخن گفتنى است كه جامه عار بر تو پوشد.

١٨٠٣٧.امام على عليه السلام : خاموشى اى كه براى تو سلامت در پى آورد، بهتر از گفتارى است كه برايت ملامت به بار نشاند.

١٨٠٣٨.امام على عليه السلام : خاموشى اى كه جامه كرامت بر تو پوشاند، بهتر از سخنى است كه برايت ندامت آورد.

١٨٠٣٩.امام على عليه السلام : گنگ و لال بودن، بهتر از دروغ گفتن است.

١٨٠٤٠.امام على عليه السلام : ناتوانى در سخن گفتن، بهتر از ياوه گويى است.

٣٤٧٢

خاموشى اولياى خدا

١٨٠٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا اولياى خدا، خاموش مى شوند و خاموشى شان، ياد [خداست] و مى نگرند و نگاهشان، عبرت [گرفتن] است و سخن مى گويند و سخنشان، حكمت است.

١٨٠٤٢.امام على عليه السلام : خدا را بندگانى است كه ترس و خشيتِ از او دلهايشان را شكسته و زبانشان را از گفتار فرو بسته است، در حالى كه مردمانى سخنور و خردمندند. با كارهاى پاك به سوى خداوند پيشى مى گيرند، عملِ بسيار را در پيشگاه خدا، زياد نمى شمارند و به عملِ اندكِ خود، رضايت نمى دهند.

[١] بحار الأنوار : ٧١/٢٩٤/٦٤.[٢] غرر الحكم : ٥٨٦٧.[٣] غرر الحكم : ٥٨٦٥.[٤] غرر الحكم : ٥٨٦٦.[٥] غرر الحكم : ٢٨٣.[٦] غرر الحكم : ١٢٦٦.[٧] الكافي : ٢/٢٣٧/٢٥.[٨] تحف العقول : ٣٩٤.