١٧٧٩٨.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ في الدُّعاءِ ـ: امنُنْ علَينا بالنَّشاطِ ، و أعِذْنا مِن الفَشَلِ و الكَسَلِ و العَجزِ و العِلَلِ و الضَّررِ و الضَّجَرِ و المَلَلِ . [٢]

١٧٧٩٩.عنه صلى الله عليه و آله ـ أيضا ـ: اللّهُمّ إنّي أعوذُ بكَ مِن الهَمِّ و الحُزنِ و العَجزِ و الكَسَلِ . [٣]

١٧٨٠٠.الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام ـ أيضا ـ: حَبِّب إلَيَّ ما تُحِبُّ مِن القَولِ و العَمَلِ حتّى أدخُلَ فيهِ بِلَذّةٍ و أخرُجَ مِنهُ بِنَشاطٍ ، و أدعُوَكَ فيهِ بنَظَرِكَ مِنّي إلَيهِ . [٤]

١٧٨٠١.عنه عليه السلام ـ في دعاءِ مَكارمِ الأخلاقِ ـ: و لا تَبتَليَنِّي بالكَسَلِ عن عِبادَتِكَ ، و لا العَمى عن سبيلِكَ ، و لا بالتعرُّضِ لخِلافِ مَحَبَّتِكَ . [٥]

١٧٧٩٧.امام على عليه السلام : به تأخير افكندن كار، نشانه تنبلى است.

٣٤٣٥

كمك خواهى از خدا براى دور كردن تنبلى از خود

١٧٧٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـعرضه داشت : نعمت سرزندگى و كوشايى را به ما ارزانى دار و از سستى و تنبلى و ناتوانى و بهانه آورى و زيان و دل مردگى و ملال محفوظمان بدار.

١٧٧٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ نيز در دعا ـگفت : بار خدايا! من از غم و اندوه و ناتوانى و تنبلى به تو پناه مى برم.

١٧٨٠٠.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـگفت : آن گفتار و كردارى را كه تو دوست دارى محبوب من گردان، تا با لذّت در آن وارد شوم و با نشاط و سرزندگى از آن به در آيم و در آن تو را بخوانم و نگاه لطف تو در آن، متوجّه من باشد.

١٧٨٠١.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعاى مكارم الاخلاق ـگفت : مرا به تنبلى در عبادتت يا كورى [و گمراهى] از راهت يا پرداختن به آنچه برخلاف محبّت و دوستى توست، گرفتار مكن.

[١] غرر الحكم : ٤٤٧١.[٢] بحار الأنوار : ٩٤/١٢٥ .[٣] سنن النسائي : ٨/٢٥٨.[٤] بحار الأنوار : ٩٥/٢٩٨/١٧.[٥] الصحيفة السجّاديّة : الدعاء ٢٠ .