اطلاعات نظامی در اسلام - مناصره، عبدالله علي سلامه محمد؛ مترجم عبدالحسين بينش - الصفحة ٢٢٥ - مطلب سوّم تعريف كلى ماهيّت جاسوسى

١-حفظ احتياط و هوشيارى.

٢-شناخت نقاط ضعف دشمن و تهاجم به او از آن طريق.

٣-شناخت سلاح‌هاى دشمن به منظور انجام اقدام‌هاى پدافندى و مقابله به مثل [١].

همچنين به تلاش براى دستيابى به اسرار برادران دينى به منظور عيبجويى، جاسوسى اطلاق شده است. [٢]

جاسوسى: كوششى است به شيوه‌اى سرّى يا با وسايل تبليغاتى ساختگى براى دستيابى به اخبار دولتى به نفع دولتى ديگر. بسيارى از دولت‌ها جاسوس‌ها، خرابكاران و مزدوران سرّى را به استخدام خويش در مى‌آورند تا آنان را از اخبار سياسى، اقتصادى و روابط حاكم بر كشورى كه در آن فعّاليّت مى‌كنند، بهره‌مند سازند. [٣]

جاسوسى: به كوشش پنهانى و با ادعاى دروغين شخص به منظور دستيابى به اخبار حياتى و رساندن آن به دشمن؛ و يا تلاش براى دستيابى [ديگران]بر آن اخبار، اطلاق مى‌گردد. [٤]

جاسوسى، پيگيرى اخبار دشمن و جست و جو دربارۀ باطن امور است. [٥]

مطلب سوّم: تعريف كلى ماهيّت جاسوسى

ماهيت جاسوسى با توجه به اختلاف اطّلاعات مورد نظر تفاوت مى‌كند. براى مثال وزارت جنگ، نيازمند اطّلاعات نظامى دربارۀ دشمن و زمين است، وزارت نيرو به اطّلاعات علمى احتياج دارد، وزارت خارجه نيازمند اطّلاعات سياسى است، اما رئيس دولت نيازمند مجموعۀ اين اطّلاعات به اضافۀ اطّلاعات اقتصادى و روانى است. در نتيجه نوع