اطلاعات نظامی در اسلام - مناصره، عبدالله علي سلامه محمد؛ مترجم عبدالحسين بينش - الصفحة ١٨٧ - مطلب اوّل كيفر جاسوس مسلمان

شافعى تأكيد مى‌كند هرگاه از صاحبان وقار باشد، امام مى‌تواند او را عفو كند، چنان كه از داستان حاطب دانسته مى‌شود. از رسول خدا (ص) روايت شده است كه فرمود:

«فرو بگذاريد»

و در حديث آمده است:

«آنچه را كه حدّ نباشد.»

آن حضرت فرمود:

«از لغزش‌هاى صاحبان وقار در گذريد، مگر حدود» [١]

پس هرگاه كه عمل جاسوسى از مردى با وقار و از روى نادانى سر بزند و او متهم نباشد، از او در مى‌گذرند، چنان كه از حاطب بن ابى بلتعه درگذشتند و اگر از غير افراد با وقار باشد، تعزيرش با امام است. [٢]

طبرى مى‌گويد: هرگاه بر امام معلوم شود، مردى از اهل حيا با مشركانِ دشمنِ مسلمانان، مكاتبه كرده و آنان را بر عزمى كه مسلمانان دربارۀ آن‌ها كرده‌اند، هشدار داده است ولى به دغل بازى نسبت‌به اسلام و مسلمانان مشهور نباشد و اين كارش از روى لغزش و خطا و براى يكبار باشد، عفو او جايز است. مانند رفتار رسول خدا (ص) پس از آگاهى بر خطاى حاطب. [٣]

اگر حضور در بدر مانع از اقامۀ حدّ مى‌بود، عمر بن خطاب آن را بر قدامة بن مظعون جارى نمى‌كرد، در حالى كه وى در بدر حاضر بود و عمر داستان حاطب را در نظر داشت و در اطاعت از رسول خدا (ص) حريص‌ترين [٤]مردم بود. [٥]