فقه مدیریتی - الهامی نیا، علی اصغر - الصفحة ٩٢ - ١- حفظ آبروی نیروها
(انَّ الَّذينَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً) [١]
مسلّماً كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند، خداوند رحمان محبّتى براى آنان در دلها قرار مىدهد.
در اين رابطه، بسيارى از بايدها و نبايدهاى شرعى و قانونى، پيرامون ارتباطات و مديريت مطرح است كه كوتاهى و تخلّف از آنها نامعقول و نامشروع محسوب مىشود و ما برخى را در اين فصل بيان مىكنيم.
١- حفظ آبروى نيروها
در ديدگاه اسلام، انسان از جايگاه والا و ارزش و حرمت خاصّى برخوردار است و با شكوفا شدن استعدادهايش، قابليت آن را دارد كه جانشين خدا شود و بر همه هستى حكم براند و حتّى فرشتگان از طرف خدا مأموريت يافتند كه در برابر نخستين انسان- آدم- بر خاك بيفتند و سجده كنند. [٢]
امام صادق ٧ نيز مىفرمايد:
«لِلَّهِ عَزَّوَجَلَّ فى بِلادِهِ خَمْسُ حُرُمٍ؛ حُرْمَةُ رَسُولِ اللَّهِ ٦ وَ حُرْمَةُ آلِ الرَّسُولِ وَ حُرْمَةُ كِتابِ اللَّهِ عَزَّوَجَّل وَ حُرْمَةُ كَعْبَةِ اللَّهِ وَ حُرْمَةُ الْمُؤْمِنِ» [٣]
خداوند در سرزمينهايش پنج حريم دارد؛ حريم رسول خدا ٦، حريم آل پيامبر، حريم كتاب خداى بزرگ، حريم كعبه الهى و حريم مؤمن.
اين حريمها براى هميشه و از سوى همگان بايد محفوظ و محترم شمرده شوند و هيچ كس تحت هيچ شرايطى حقّ شكستن آنها را ندارد. حتّى مؤمن، مجاز نيست كه به آبروى خويش خدشه وارد سازد. همان امام همام مىفرمايد:
«انَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى فَوَّضَ الَى الْمُؤْمِنِ كُلَّ شَىْءٍ الَّا اذْلالَ نَفْسِهِ» [٤]
[١] - مريم (١٩)، آيۀ ٩٦
[٢] - ر. ك. حجر (١٥)، آيۀ ٣٠
[٣] - بحارالانوار، ج ٢٤، ص ١٨٦
[٤] - فروع كافى، ج ٥، ص ٦٣