درس يازدهم: گرايش‌هاى درونى انسان‌ هدف: پس از پايان اين درس فراگير:
١- عواطف و احساسات انسان را مى‌شناسد.
٢- شناخت‌ها و گرايش‌هاى فطرى را مى‌داند.
٣- تفاوت فطرت با طبيعت و غريزه را مى‌يابد.
٤- حس مذهبى انسان را درك مى‌كند.
انسان، موجودى است كه خداوند او را به همراه گرايش‌هاى درونى‌اش خلق كرده و گرايش‌هاى او برخلاف گرايش‌هاى حيوانات كه در يك قسم غريزى خلاصه مى‌شود، شامل دو قسمِ گرايش‌هاى فطرى و غريزى است. در اين فصل به شرح اين دو قسم از گرايش‌هاى انسان مى‌پردازيم و در پايان نيز در باره عواطف و احساسات انسان بحثى خواهيم داشت:
١- فطرت‌ فطرت از ماده «فَطْر» به معناى ابداع و خلق كردن است و به يك معنى آن را آفرينش بدون سابقه مى‌نامند. «١» به‌طور مثال وقتى گفته مى‌شود: «انَا فَطَرْتُ البِئْرَ» يعنى من چاه را براى اولين بار حفر كردم.
فطرت با اين وزن (فِعْلَة) فقط در يك آيه آمده و آن هم در مورد انسان است. قرآن در اين زمينه مى‌فرمايد: