مباحث تكميلى عقايد - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٥٨
درس هفتم: كليات هدف: فراگير پس از پايان اين درس:
١- بر اهميت انسانشناسى در اسلام آگاه مىشود.
٢- ارتباط انسانشناسى با مسائل اعتقادى را مىفهمد.
٣- بى اعتبارى ديدگاه مكاتب مادى و غير الهى درباره انسان را درك مىكند.
انسان شگفتانگيزترين موجود عالم هستى است كه داراى جنبههاى گوناگونى مىباشد و با توجّه به هر جنبهاى، موضوع علمى از علوم بشرى قرار مىگيرد.
محور و اساس تعليمات دين اسلام نيز «انسان» مىباشد، لكن نه اينكه وجود او را از هر جهت بررسى كند، بلكه بر بيان حقيقت انسان و ابعادِ وجودى او و نيز هدف از آفرينش انسان و راه رسيدن به آن هدف، تكيه مىكند.
آدمى قابليتها و استعدادها و نيز ويژگىهاى روحى منحصر به فردى دارد كه سبب امتياز او از ساير موجودات شده است؛ مانند خلّاقيّت، كرامت، مسؤوليت و هدفمندى.
مباحث انسانشناسى درصدد است تا به كليه پرسشهايى كه درباره منزلت و موقعيت انسان و رابطه او با خالقش و ديگر موجودات مطرح است، پاسخ دهد. انسان از نظر حقيقت و خصوصيات وجودى و اينكه انسانيت انسان و اصالت او به چيست و هدف و سرانجام وجود او چگونه است، مورد بحث علمِ «انسانشناسى» قرار مىگيرد.
اهميّت انسانشناسى انسان- چنان كه اشارت رفت- اساس تعاليم حقوقى، سياسى، اقتصادى، تربيتى و ساير