مباحث تكميلى عقايد - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٢٨
١- تقسيم هستى به مادى و مجرّد حكيم الهى، موجود را به مجرّد و مادى تقسيم مىكند و از اين طريق، روزنهاى به ماوراى طبيعت به روى خود مىگشايد. براى روشنتر شدن اين تقسيم، به ويژگىهاى هر دو موجود اشاره مىكنيم:
الف- ويژگىهاى موجود مادى:
مكان دار و زماندار بودن: هر موجود مادى مانند يك سلول، در زمان و مكان خاص بهوجود مىآيد.
تغيير و تحوّل: تغيير و تحوّل از خصوصيات موجود مادى است؛ مثلًا، وقتى تخمى را در دل خاك قرار مىدهيم، تحت شرايطى خاص، رشد مىكند و به درخت و ميوه تبديل مىشود.
قابل اندازهگيرى بودن: موجودات مادى از نظر حجم، وزن و مانند آن قابل اندازهگيرىاند.
ب- ويژگىهاى موجود مجرّد:
موجودات مجرّد از آثار موجودات مادى همچون زمان، مكان، حجم، وزن و ابعاد سهگانه پيراستهاند و با تأمّل، مىتوان به موجود بودن آنها يقين كرد. اينك به نمونههايى از اين موجودات اشاره مىكنيم:
انديشه ازجمله موجوداتى است كه نمىتوان آثار ماده را در آن جستجو كرد. هر قدر انسان در خود فرو مىرود نمىتواند انديشه را دو نيم كند. هيچ دانشمندى انتظار ندارد كه بتواند انديشه را در آزمايشگاه بيازمايد و يا واقعيت آنرا تحت فرمول رياضى درآورد.
- اراده، تصميم، شادى و غم نيز از موجودات مجرّدند و هيچ يك از آثار موجودات مادى را دارا نيستند، اما در عين حال، وجود دارند. ما شاد مباحث تكميلى عقايد ٣٣ ٣ - در پيدايش هستى، علت مادى كافى است ص : ٣٣ ى و غم را درك مىكنيم و اين دو را از همديگر تمييز مىدهيم. اين تمايز نشانه وجود آنهاست. اگر اين دو وجود نداشتند تمايز صحيح نبود؛ زيرا به تعبير فلاسفه، معدومات قابل تمايز نيستند.
اين دو نمونه ما را به يك حقيقت روشن رهبرى مىكند و آن اينكه دايره هستى منحصر به ماده نيست، بلكه در جهان، مىتوان موجوداتى را نيز يافت كه آثار مادى ندارند و بدين وسيله، راه را بر درك جهان ماوراى طبيعت هموار كرد.