مباحث تكميلى عقايد - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٤٧

در روايت آمده است:
ذِعلِب يمانى از حضرت على (ع) پرسيد: «اى امير مؤمنان! آيا پروردگارت را ديده‌اى؟» امام فرمود:
افَاعْبُدُ ما لا ارى‌؟! فَقالَ: وَ كَيْفَ تَرى‌؟ فَقالَ: لا تُدْرِكُهُ الْعُيُونُ بِمُشاهَدَةِ الْعَيانِ وَ لكِنْ تُدْرِكُهُ الْقُلُوبُ بِحَقايِقِ الْايمانِ. «١» «آيا چيزى را كه نمى‌بينم عبادت كنم؟!» عرض كرد: «چگونه او را مى‌بينى؟» فرمود:
«چشم‌ها او را درك نمى‌كنند، ولى دل‌ها به‌وسيله حقايق ايمان او را درك مى‌كنند.» روشن است كه مراد آن حضرت، شناخت خداوند از روى دلايل عقلى نيست؛ چرا كه اين مقام براى همه خداپرستان حاصل است، بلكه مقصود، درك شهودى و درونى است كه بالاتر از ديد ظاهرى است.