مباحث تكميلى عقايد - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٢٦
درس سوم: جهانبينى الهى و جهانبينى مادى هدف: فراگير پس از پايان اين درس بايد بتواند:
١- اصول مشترك جهانبينى الهى و مادى را شرح دهد.
٢- اصول اختصاصى هر يك از دو جهان را بشناسد.
٣- بر بى اعتبارى جهانبينى مادى آگاه شود.
٤- بينش توحيدىاش را ارتقا دهد.
فلاسفه جهان، كه به تفسير مجموع هستى پرداختهاند، به دو گروه مادى و الهى تقسيم مىشوند. هر كدام از اين دو مكتب داراى بينشهايى هستند. در اين درس، با بينش الهى آشنا مىشويم.
جهانبينى مادى و الهى از جهاتى با يكديگر اتفاق نظر دارند و از جهاتى، از هم جدا مىشوند. اينك به مشتركات هر دو مكتب اشاره مىكنيم:
وجوه اشتراك جهانبينى الهى و مادى الف- ايمان به واقعيتها:
هر دو گروه رئاليست و واقعبيناند، اصالت را به خارج از ذهن مىدهند و هرگز ذهنگرا نيستند. معتقدند كه ماوراى انديشهها و محيط ذهن، واقعيتى وجود دارد كه انسان با آن ارتباط برقرار مىكند، و مىتواند آن را بشناسد، برخلاف سوفيسم كه يا جهان خارج را انكار مىكند و يا امكان ارتباط انسان را با آن منكر مىشود.