مباحث تكميلى عقايد - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٨٥
درس دهم: علم و ادراك انسان هدف: فراگير پس از پايان اين درس:
١- باورش نسبت به توانمندى بالاى انسان در يادگيرى و شناخت بيشتر مىشود.
٢- ابزار شناخت انسان را مورد شناسايى دقيقترى قرار مىدهد.
٣- راه دستيابى به بصيرت و شناخت باطنى را مىداند.
از مسائل اساسى درباره انسانشناسى، بحث در موضوع «علم و ادراك» انسان است.
در اين موضوع، سؤالاتى از اين قبيل مطرح است كه آيا امكان شناخت و آگاهى براى انسان وجود دارد يا نه؟ نحوه علم و ادراك انسان چگونه است؟ ابزارهايى كه در دست يافتن انسان به علم و آگاهى كمك مىكنند، كدامند و هر كدام انسان را به چه علمهايى رهنمون مىكند؟ و در اين فصل به خواست خداوند به اين پرسشها پاسخ خواهيم داد.
امكان شناخت انسان موجودى است كه خداوند امكان و قدرت شناخت را برايش مهيا كرده و حتى او را قادر كرده كه خود به تشخيصِ شناختهاى صحيح از ناصحيح خود بپردازد و با داورى ميان آنها، سره را از ناسره جدا كند.
موجودات عالم، حقايق ثابتى هستند كه نمىتوان وجود آنها را منكر شد و انسان توان شناسايى آنها را دارد و مىتواند با علم و يقين درباره آنها به قضاوت بپردازد.