امور ديگر در مكتب اسلام را تشكيل مى‌دهد، از اين رو اسلام وى را به شناخت خودش سفارش كرده است تا بتواند در مسير زندگى، راه صحيحى كه مطابق با ساختمان و مباحث تكميلى عقايد ٦٤ مدعيان انسان‌شناسى ص : ٦٣ جودى‌اش باشد، انتخاب كند.
قرآن كريم مى‌فرمايد:
يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ انْفُسَكُمْ لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ اذَا اهْتَدَيْتُمْ ... «١» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، مراقب خودتان باشيد، زمانى كه هدايت يافتيد گمراهان به شما ضررى نمى‌رسانند.
اين آيه شريفه، انسان را به شناخت نفس ترغيب مى‌كند و بدينسان اهميّت فراوان آن را بيان مى‌دارد؛ زيرا در صورت شناخت صحيح نفس و مراقبت از آن، گمراهى گمراهان در انسان اثر نخواهد داشت و نيز فهميده مى‌شود كه گمراهى انسان‌ها به سبب آن است كه از نفس خود شناخت ندارند و از آن مراقبت نمى‌نمايند. «٢» در آيه ديگر مى‌فرمايد:
... وَ فى‌ أَنْفُسِكُمْ أَفَلا تُبْصِرُونَ «٣» و در نفس خويش آيا نمى‌بينيد (تأمّل نمى‌كنيد).
در اين آيه نيز همه افراد مؤمن و كافر را به تفكّر و شناخت وجود خويش سفارش و تحريك مى‌كند.
علاوه بر آيات قرآن كريم، پيشوايان معصوم (ع) نيز به شناخت نفس سفارش كرده و انسان‌ها را از غفلت از آن برحذر داشته‌اند. حضرت على (ع) مى‌فرمايد:
أَفْضَلُ الْمَعْرِفَةِ، مَعْرِفَةُ الأنْسانِ نَفْسَهُ. «٤» برترين شناخت‌ها، شناخت انسان از نفس خويش مى‌باشد.