بنا كنند، نخستين فايده‌اى كه از اين شناخت درست به دست مى‌آورند، بهره‌مند شدن از جهان‌بينى درست و به دنبال آن، اصلاح اعمال بر طبق آن است.
بايد توجه داشت كه حتى ايمان به خدا نيز، كه اعتقادى قلبى و باور به يافته‌هاست، مترتّب بر شناخت است و پس از مرحله شناخت نظرى قرار دارد. بدين سان، ايمان را نيز مى‌توان از فوايدى دانست كه بر شناخت مترتّب است.
٢- درك عظمت خدا و كرنش در برابر او از آثار شناخت خداوند، درك بزرگى مقام اوست. اين شناخت، اگر درست باشد و در سطح شناخت اسما و صفات حق صورت گيرد، انسان را به كرنش در برابر ذات حق وامى‌دارد؛ به‌گونه‌اى كه فرد به خود اجازه نمى‌دهد با اوامر الهى مخالفت كند. قرآن مجيد رسيدن به چنين مقامى را شايسته كسانى مى‌داند كه اهل شناخت و معرفتند؛ آن جا كه مى‌فرمايد:
انَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ «١» از ميان بندگان خدا، تنها دانشمندان از او مى‌ترسند.
امام صادق (ع) نيز به همين فايده شناخت و اثر مترتّب بر آن اشاره كرده مى‌فرمايد:
مَنْ عَرَفَ اللَّهَ خافَ اللَّهَ وَ مَنْ خافَ اللَّهَ سَخَتْ نَفْسُهُ عَنِ الدُّنْيا. «٢» كسى كه خدا را بشناسد، از [عظمت و هيبت و نيز مخالفت با فرمان‌] او مى‌ترسد و كسى كه از خدا بترسد، در پى دنيا نمى‌رود.
نتيجه شناخت خدا، دل سپردن به او و بريدن از غير اوست؛ زيرا توجه به عظمت او مانع از اين مى‌شود كه موجودى ديگر، چشم و دل انسان را پر و به خود مشغول كند.
٣- زدودن دلهره و اضطراب‌ اگر انسان از جهان آفرينش، آگاهى و شناختى عميق نداشته باشد، نداند از كجا آمده، مباحث تكميلى عقايد ٥٩ اهميت انسان‌شناسى ص : ٥٨