مباحث تكميلى عقايد - ابراهیم زاده، عبدالله؛ سبحانی، سعید - الصفحة ٤٠
يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذينَ امَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذينَ اوتُواالْعِلْمَ دَرَجاتٍ «١» خداوند كسانى را كه ايمان آوردهاند و كسانى را كه علم به آنان داده شده درجات عظيمى مىبخشد.
٣- شناخت خدا، برترين دانش ارزش هر علمى به موضوع آن است و از آن جا كه ذات حق، برترين موجود است و هيچ چيز با او قابل مقايسه نيست. علم خداشناسى و معرفت حق نيز ارزشمندترين و برترين دانشى است كه بشر بدان دست مىيابد.
امام باقر (ع) نقل مىكند كه پيامبر اكرم (ص) فرموده است:
لَيْسَ شَىْءٌ الَّا وَ لَهُ شَىْءٌ يَعْدِلُهُ الَّا اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَانَّهُ لا يَعْدِلُهُ شَىْءٌ وَ لا الهَ الَّا اللَّهُ فَانَّهُ لا يَعْدِلُها شَىْءٌ. «٢» هر چيزى برابرى دارد. مگر خداوند عزوجلّ كه چيزى با او برابر نيست و هيچ چيز با «لا اله الا الله» برابرى نمىكند.
روشن است كه مراد از «لا اله الا الله» اقرار به وحدانيت خداست كه از روى معرفت و شناخت باشد. امام صادق (ع) مىفرمايد:
اگر مردم مىدانستند كه چه فضيلت و ارزشى در شناخت خداى عزوجل هست، هرگز به متاع دنيا و نعمتهاى آن كه خداوند دشمنانش را از آنها بهرهمند ساخته، چشم نمىدوختند و دنيا در نظر آنان از آنچه بر آن قدم مىگذارند، بىارزشتر مىنمود و متنعم به معرفت خداوند عزوجلّ مىشدند و از آن لذت مىبردند؛ همچون لذت كسى كه همواره در باغهاى بهشتى با اولياى الهى به سر مىبرد. «٣»