پيامبران، اوصيا و اوليا، به‌ويژه پيامبر عظيم‌الشأن اسلام و امامان معصوم (ع) به اين مقام رسيده‌اند. «١» گواه اين سخن احاديثى است كه از پيشوايان معصوم (ع) نقل شده است. از جمله، حضرت على (ع) مى‌فرمايد:
خداوند عَزَّ و جَلَّ در فرشتگان عقل قرار داد بدون شهوت و غضب، و در حيوانات مجموعه‌اى از غضب و شهوت قرار داد بدون عقل، و در بنى آدم هر دوى آنها را نهاده است؛ پس اگر عقل بر شهوتش پيروز شود، از فرشتگان برتر است، و اگر شهوتش بر عقلش چيره گردد، از حيوانات شرورتر (و پست‌تر) مى‌شود. «٢» ضد ارزش‌ها در انسان‌ در برابر اوصافى كه در بحث‌هاى گذشته پيرامون منزلت و ارزش انسان برشمرديم، آيات ديگرى در قرآن مجيد به چشم مى‌خورد كه در ظاهر، با آيات گذشته در تضاد است. در اين آيات انسان با شخصيتى منفى و داراى خلقياتى زشت معرفى شده است.
به عنوان نمونه در قرآن مجيد مى‌خوانيم:
وَ كانَ الْانْسانُ اكْثَرَ شَىْ‌ءٍ جَدَلًا «٣» وَ كانَ الْانْسانُ عَجُولًا «٤» انَّ الْانْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً اذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً وَ اذا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاً ... «٥» ... انَّ الْانْسانُ لَيَطْغى‌ انْ رَاهُ اسْتَغْنى‌ «٦»