تاريخ انبياء - ورعی و فرقانی - الصفحة ٩٩

پس از آن، خداوند بار ديگر بر آنان منّت نهاد و روزها سايه‌اى در مقابل خورشيد بر سر آنان قرار مى‌گرفت، همچنين غذاهايى چون «منّ» و «سلوى‌» از آسمان برايشان حواله مى‌كرد و نيز حضرت موسى (ع) با عصاى خود به سنگ زد و دوازده چشمه، به تعداد قبيله‌هايشان براى آنان جارى شد. «١» خداوند سبحان در برابر اين نعمتها، از بنى‌اسرائيل مى‌خواست كه بندگى خدا نمايند و سركشى نكنند كه مستحق عذاب الهى شوند:
كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَمَن يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَى‌ وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً ثُمَّ اهْتَدَى‌. (طه: ٨١- ٨٢)
بخوريد از روزيهاى پاكيزه‌اى كه به شما داده‌ايم و در آن طغيان نكنيد، كه غضب من بر شما فرود مى‌آيد و هر كس كه غضبم بر او فرود آيد سقوط مى‌كند. و من هر كه را توبه كند، و ايمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، سپس هدايت شود، مى‌آمرزم.
اما متأسفانه آنان به نصايح الهى گوش ندادند و پس از چندى به بهانه‌گيرى پرداختند و خواستار غذاهاى ديگرى شدند و خداوند بر آنان غضب نمود. «٢» رفتن موسى (ع) به ميقات و انحراف قوم‌ موسى (ع) براى دريافت وحى و الواح تورات، به فرمان الهى براى سى شب عازم كوه طور شد و برادر خويش هارون را به جانشينى خود گمارد؛ اما مأموريت آن حضرت تا چهل شب تمديد شد:
وَوَاعَدْنَا مُوسَى‌ ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَقَالَ مُوسَى‌ لْأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَاتَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ. (اعراف: ١٤٢)
و ما با موسى‌، سى شب وعده گذاشتيم؛ و سپس آن را با ده شب (ديگر) تكميل نموديم؛ به اين ترتيب، ميعاد پروردگارش (با او)، چهل شب تمام شد. و موسى‌ به برادرش هارون گفت:
«جانشين من در ميان قوم باش؛ و (آنها را) اصلاح كن؛ و از روش مفسدان، پيروى منما.»