تاريخ انبياء - ورعی و فرقانی - الصفحة ٥٦

عبادت مى‌كرد و هرگز كوچك‌ترين شركى در عقايد و اعمالش وجود نداشت. وى شاكر خداوند بود و خدا نيز او را به راه راست هدايت كرده بود. آن حضرت در دنيا مورد رحمت الهى بود و در آخرت نيز جايگاه ويژه صالحين را خواهد داشت.
خداوند، ابراهيم را به عنوان دوست خالص خود برگزيد «١» و بدين جهت در روايات هم به «خليل الرحمان» ملقّب گشته است. «٢» همچنين، آن حضرت ابوالانبياء يعنى پدر پيامبران نام گرفته؛ چرا كه بسيارى از پيامبران بزرگ الهى از فرزندان و نوادگان او هستند. قرآن كريم مى‌فرمايد:
وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ كُلّاً هَدَيْنَا وَنُوحاً هَدَيْنَا مِن قَبْلُ وَمِن ذُرِّيَّتِهِ دَاوُدَ وَسُلَيْمَانَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَى‌ وَهَارُونَ وَكَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَى‌ وَعِيسَى‌ وَإِلْيَاسَ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ وَإِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطاً وَكُلّاً فَضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِينَ. (انعام: ٨٤- ٨٦)
و اسحاق و يعقوب را به او [: ابراهيم‌] بخشيديم؛ و هر دو را هدايت كرديم؛ و نوح را [نيز] پيش از آن هدايت نموديم؛ و از فرزندان او، داوود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون را [هدايت كرديم‌]؛ اين‌گونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم. و [همچنين‌] زكريا و يحيى و عيسى و الياس را؛ همه از صالحان بودند. و اسماعيل و اليسع و يونس و لوط را و همه را بر جهانيان برترى داديم.
بنابراين، ابراهيم (ع) نياى يهوديان، مسيحيان و مسلمانان است، چرا كه او دو پسر به نامهاى اسحاق و اسماعيل داشت كه اسحاق، پدر انبياى بنى اسرائيل و اسماعيل جدّ رسول اكرم (ص) و نياى اعراب حجاز است. و به همين جهت حضرت ابراهيم (ع)، به عنوان پدر مسلمانان معرفى شده است:
وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِن قَبْلُ وَ فِي هذَا.
(حج: ٧٨)
و در دين [اسلام‌] كارِ سنگين و سختى بر شما قرار نداد؛ از آيين پدرتان ابراهيم پيروى كنيد؛ خداوند شما را در كتابهاى پيشين و در اين كتاب آسمانى «مسلمان» ناميد.