درس هشتم‌ لوط و يوسف (عليهما السلام)
حضرت لوط (ع)
داستان حضرت لوط (ع) و قومش در ده سوره قرآن مجيد به طور اجمال يا تفصيل بيان شده است. «١» حضرت لوط از اهالى كلدان سرزمين بابِل بود. او برادرزاده حضرت ابراهيم (ع) و همراه و مروّج آيين او بود. لوط (ع) در ماجراى هجرت ابراهيم (ع) به سرزمين شام و فلسطين به همراه آن حضرت، مهاجرت كرد و سپس در شهر «سدوم» از نواحى اردن فعلى اقامت گزيد. «٢» آن پيامبر بزرگ از حكم و علم خاص الهى برخوردار بود «٣» و در شهر سدوم و شهرهاى اطراف آن، مأموريت پيامبرى يافت. مردم اين سرزمين، اولين مردمى بودند كه عمل زشت لواط در ميانشان حتى به صورت علنى رواج داشت و هيچ كس آنان را از اين عمل نهى نمى‌كرد. آنان غير از اين عمل زشت، به انواع ديگرى از رذايل اخلاقى، چون دشنام دادن، قمار بازى و ... دچار بودند. «٤» حضرت لوط تابع شريعت حضرت ابراهيم (ع) بود و مأموريت داشت مردم را به تقوا، ترك فحشا و بازگشت به فطرت دعوت كرده، آنان را از خدا بترساند؛ «٥» امّا قوم او جز دشمنى و لجاجت و تكذيب، به آن حضرت پاسخى نمى‌دادند و به او مى‌گفتند: اگر راست مى‌گويى چرا عذاب الهى بر ما نازل نمى‌شود؟ همچنين آن حضرت را به اخراج از شهر تهديد مى‌كردند.
قرآن گفت‌وگوى آنان را چنين بيان كرده است: