تاريخ انبياء - ورعی و فرقانی - الصفحة ٥٧

پيامبر اكرم (ص) نيز مأمور بود كه از دين ابراهيم (ع) پيروى كند، زيرا ابراهيم به مقام تسليم و يقين رسيده بود و هيچ‌گونه نقصى در توحيد او وجود نداشت. خداوند مى‌فرمايد:
ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفاً وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ. (نحل: ١٢٣)
سپس به تو وحى فرستاديم كه از آيين ابراهيم- كه ايمانى خالص داشت و از مشركان نبود- پيروى كن.
از ديگر ويژگيها و فضائل آن حضرت، مبارزات سخت و پيگيرش در برابر مشركان و بت‌پرستان، و نيز تحمل آزمايشهاى سخت در راه خدا بود. نيل به مقام امامت و بنيانگذارى خانه كعبه و تشريع مراسم حج هم، از ديگر دستاوردهاى رسالت وى بود كه در ادامه مباحث به آنها خواهيم پرداخت.
دعوت به توحيد و احتجاج با مشركان‌ حضرت ابراهيم (ع)، كه دوران او به قرن نوزدهم يا هفدهم قبل از ميلاد برمى‌گردد، در شهر بابِل واقع در بين‌النهرين متولد شد. در زمان ولادت اين پيامبر بزرگ، نمرود بن كنعان بر سرزمين بابِل حكمرانى مى‌كرد. در اين منطقه، مردم بت‌پرست بودند و بتهاى زيادى را تراشيده و در برابر آنها سجده و خضوع مى‌كردند. البته گروهى از مردم نيز خورشيد و ماه و ستارگان را پرستش مى‌كردند. «١» اما حضرت ابراهيم (ع)، كه در پرتو هدايتهاى الهى يكتاپرست بود و در راه ايمان به خداوند، به مراحل بالاى يقين رسيده بود، هرگز حاضر نشد كه كوچك‌ترين انعطافى در برابر بت‌پرستان از خود نشان دهد، بلكه درصدد هدايت آنان برآمد و با كوششهاى بى‌وقفه خود به مبارزه با بت‌پرستى و رهايى مردم از قيد و بند خرافات پرداخت.
آن حضرت براى نفى بت‌پرستى و هدايت مردم به خداشناسى، دلايلى ارائه كرد و گفت‌وگوهاى بسيارى ميان او و بت‌پرستان واقع شد. دعوت آن پيامبر بزرگ را به حسب مخاطبانش به سه قسم مى‌توان تقسيم كرد: