تاريخ انبياء - ورعی و فرقانی - الصفحة ٩٥

عناد و لجاجت فرعونيان در ايمان نياوردن به موسى و دشمنى با او و يارانش، سبب شد كه خداوند نشانه‌هاى ديگرى را بر آنان نمايان سازد؛ نشانه‌هايى كه با مجازات و كيفر همراه بودند. آنان، با طوفان، هجوم ملخ، شپش، وزغ و خون شدن آب، عذاب شدند. هر بار از موسى مى‌خواستند كه از خدا بخواه عذاب را بردارد و ما به تو ايمان مى‌آوريم و از آزار بنى‌اسرائيل دست برمى‌داريم؛ امّا پس از رفع عذاب، دوباره بر كفر خويش اصرار مى‌كردند.
آنان به جاى آنكه به موسى ايمان آورند، او را مى‌آزردند و نقشه قتلش را مى‌كشيدند. مؤمن آل فرعون «١» لب به اعتراض گشود و به نصيحت آنان پرداخت:
آيا مى‌خواهيد مردى را بكشيد كه مى‌گويد: خدا پروردگار من است و براى شما دلايل روشنى از پروردگارتان آورده است؟! «٢» سپس با يادآورى تاريخ گذشتگان، درصدد راهنمايى آنان برآمد و افزود:
يَا قَوْمِ إِنَّمَا هذهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزَى‌ إِلَّا مِثْلَهَا وَمَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى‌ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيهَا بغَيْرِ حِسَابٍ. (غافر: ٣٩- ٤٠)
اى قوم! اين زندگى دنيا متاعى بيش نيست و آخرت، منزلگاه هميشگى است. هر كس عمل بدى انجام دهد، جز به مثل آن جزا داده نمى‌شود و هر كس- زن باشد يا مرد- عمل صالحى انجام دهد، در صورتى كه مؤمن باشد در بهشت داخل مى‌شود و بدون حساب در آن از روزى بهره‌مند مى‌گردد.
فرعون درصدد مجازات «مؤمن آل فرعون» برآمد؛ امّا خداى سبحان او را از شرّ فرعون حفظ نمود. پيام موسى در درون خانه فرعون نيز نفوذ كرد. آسيه، همسر فرعون به موسى ايمان آورد و از زنان شايسته تاريخ گرديد. سرانجام، آسيه به طرز فجيعى به دست فرعون كشته شد. «٣»