تاريخ انبياء - ورعی و فرقانی - الصفحة ١٢٢

حواريون و حمايت از عيسى (ع)
پس از آن كه عيسى (ع) از هدايت اكثريت بنى اسرائيل نااميد شد و فهميد كه آنان ايمان نمى‌آورند، به طرح جديدى دست زد و براى‌ تاريخ انبياء ١٢٦ پرسش ص : ١٢٦ جدا كردن دوست از دشمن و شناخت مؤمنان، اين پرسش را مطرح كرد كه چه كسانى حاضرند در راه رسالت الهى به او كمك كنند؟ گروهى از ياران آن حضرت، اعلام حمايت نمودند كه قرآن كريم با عنوان «حواريون» از آنها نام مى‌برد:
فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسَى‌ مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنْصَارِي إَلَى اللّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللّهِ آمَنَّا بِاللّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ.
(آل‌عمران: ٥٢ و ٥٣)
هنگامى كه عيسى از آنان احساس كفر (و مخالفت) كرد، گفت: «كيست كه ياور من به سوى خدا [براى تبليغ آيين او] گردد؟» حواريان گفتند: «ما ياوران خداييم، به خدا ايمان آورديم؛ و تو گواه باش كه ما اسلام آورده‌ايم. پروردگارا! به آنچه نازل كرده‌اى، ايمان آورديم و از فرستاده (تو) پيروى نموديم؛ ما را در زمره گواهان بنويس!» «حواريون» جمع «حوارى» از ماده «حور» به معناى شستن و سفيد كردن است و گاه به هر چيز سفيد نيز اطلاق مى‌شود. در باره نامگذارى شاگردان مسيح (ع) به اين نام احتمالات متعددى داده شده، ولى آنچه به ذهن نزديك‌تر است و در احاديث دينى هم آمده، اين است كه آنها علاوه بر اين كه قلبى پاك و روحى با صفا داشتند، در پاكيزه ساختن و روشن نمودن افكار ديگران و شست و شوى مردم از آلودگى و گناه كوشش فراوان داشتند. «١» حواريون دوازده نفر بودند كه عيسى (ع) در زمان حيات خويش، آنان را براى تبليغ رسالت خود، به نواحى ديگر اعزام مى‌نمود.
توطئه قتل عيسى (ع)
تبليغ آيين حضرت مسيح (ع) توسط حواريون ادامه داشت تا آنكه بنى اسرائيل به آزار و شكنجه آنان برخاستند و از سوى ديگر، سران يهود و پادشاه، مخالفت و دشمنى خود با حضرت عيسى (ع) را به جايى رساندند كه نقشه قتل آن حضرت را كشيدند. اما بنا بر مشيّت الهى فرد