تاريخ انبياء - ورعی و فرقانی - الصفحة ٥٠

هلاكت قوم هود نتيجه كفر و شرك آنان به خدا، سرپيچى از دستورهاى الهى و اعمال و رفتار زشت بود. سنت و قانون الهى در نظام آفرينش اين است كه اگر مردمى به خدا و رسول او ايمان آورده، نيكوكار و صالح باشند، سعادتمندند و اگر به خدا و رسولش پشت كرده، اهل فسق و فجور باشند، به هلاكت خواهند رسيد. با اينكه حضرت هود (ع) سرنوشت قوم نوح را براى مردم بازگو مى‌كرد و به آنان از اينكه دچار سرنوشتى شبيه سرنوشت قوم نوح شوند، هشدار مى‌داد، آن مردم كفرپيشه دست از كفر خود برنداشتند و سرانجام نتيجه اعمال و رفتار خود را ب تاريخ انبياء ٥٥ درس ششم‌ رگرفتند.
قرآن ماجراى قوم عاد را آيتى از آيات الهى براى عبرت مردم معرفى مى‌كند:
وَ لَقَدْ اهْلَكْنا ما حَوْلَكُمْ مِنَ الْقُرى‌ وَ صَرَّفْنَا الْاياتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ. (احقاف: ٢٧)
و ما آباديهايى را كه پيرامون شما بودند نابود ساختيم و آيات خود را به صورتهاى گوناگون (براى مردم آنها) بيان كرديم تا شايد بازگردند.
و در آياتى ديگر به مردم هشدار داده شده است: آيا از سرنوشت قوم عاد عبرت نمى‌گيريد؟ آيا عاقبت طغيان و سركشى را مشاهده نمى‌كنيد؟! حضرت صالح (ع)
حضرت صالح (ع) در ميان قوم ثمود و براى هدايت آنان مبعوث شد. قوم ثمود در سرزمينى ميان حجاز و شام زندگى مى‌كردند و از زندگى مرفّه و پرنعمتى برخوردار بودند. شغل آنان باغدارى بود و در دل كوهها خانه‌ها و قصرهاى مجلل و باشكوهى مى‌ساختند. به تدريج شرك و بت‌پرستى و فساد در ميانشان رواج يافت. خداوند براى ارشاد و راهنمايى قوم ثمود حضرت صالح (ع) را برگزيد كه از خانواده‌اى شريف و بزرگوار بود. ماجراى قوم ثمود- كه به صورت قبيله‌اى زندگى مى‌كردند و هر قبيله رئيس و فرمانروايى داشت- و نيز مأموريت حضرت صالح (ع) در چندين سوره قرآن، گاه به اجمال و گاه به تفصيل آمده است. «١»