گاهى از آن به «رها ساختن مردم از تاريكيها و هدايت به نور» تعبير مى‌كند:
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى‌ بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ. (ابراهيم: ٥)
و به تحقيق ما موسى را با آيات و نشانه‌هاى خود فرستاديم (و به او مأموريت داديم كه) قومت را از تاريكيها به سوى نور هدايت كن.
گاه هم به «آزاد كردن انسان از اسارتهاى درونى» تعبير كرده است:
وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ. (اعراف: ١٥٧)
(يكى از رسالتهاى پيامبر اين بود كه) غلها و زنجيرهايى را كه به (دست و پاى) آنان بسته شده است، باز كند.
همه اين تعبيرها بيانگر يكى از اركان نهضت پيامران الهى، يعنى تعليم و تزكيه انسان براى قرب به خداست.
پرسش‌ ١. سه هدف از اهداف اساسى پيامبران را برشماريد.
٢. هدف اصلى و نهايى از دعوت پيامبران چه بوده است؟ آيه‌اى در اين باره ذكر كنيد.
٣. مخالفان دعوت پيامبران چه كسانى بوده‌اند؟
٤. چگونه از آيات قرآن به دست مى‌آيد كه دعوت به معاد از اهداف مشترك همه پيامبران بوده است؟
٥. كدام آيه از قرآن كريم بر هدف پيامبران در ايجاد جامعه عدالت محور دلالت دارد؟