درس دوم‌ اهداف اساسى پيامبران‌ در درس گذشته يادآور شديم كه همبستگى كامل ميان پيامبران الهى وجود داشته و همه آنان مردم را به دين واحد كه همانا تسليم در برابر خداوند است فراخوانده‌اند. از مهم‌ترين مصاديق اين همبستگى، وحدت در اهداف پيامبران است. اين اهداف مشترك را مى‌توان چنين برشمرد:
١. دعوت به توحيد و يكتاپرستى‌ نخستين و اساسى‌ترين آموزه نهضت پيامبران، توحيد است. پيامبران الهى كوشيده‌اند مردم را از شرك و بت‌پرستى و بندگى غير خدا رها ساخته، تحت عبوديت و بندگى خداى يكتا درآورند. اهداف ديگرِ آنان همگى براى رسيدن به اين هدف نهايى بوده است.
پيامبران الهى همگى ضمن معرفى خداى سبحان، مردم را به ايمان و اعتقاد به او دعوت مى‌كردند و از آنان مى‌خواستند كه خدا را بشناسند و با ايمان به يگانگى خدا، در مقام عبادت و پرستش نيز تنها در برابر او سر تعظيم فرود آورند و براى او شريكى قرار ندهند. قرآن كريم مى‌فرمايد:
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ. (نحل: ٣٦)
و به تحقيق ما در ميان هر امتى، پيامبرى را برانگيختيم، براى آنكه خدا را عبادت كنيد و از [اطاعت‌] طاغوت بپرهيزيد.
اساسى‌ترين سخن پيامبران كه پايه مكتب و دعوتشان شمرده مى‌شود، «توحيد» است.
دعوت به توحيد و پرهيز از شرك و بت‌پرستى در تاريخ پيامبران به روشنى مشاهده مى‌شود.
قرآن كريم درباره برخورد حضرت نوح (ع) با قومش مى‌فرمايد: